II SA/Bk 642/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. i Z.W. o zmianę postanowienia z dnia 17 lutego 2009 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.C. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a I. uwzględnić wniosek J. i Z.W. o zmianę postanowienia z dnia 17 lutego 2009 r. i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; II. oddalić wniosek J. i Z.W. o wpłacenie kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. M.C. wniosła o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji Wojewody P., argumentując powyższe groźbą wyrządzenia znacznych szkód. Wnioskodawczyni wskazała, iż przed Sądem Rejonowym w A. toczy się sprawa o zasiedzenie nieruchomości (sygn. akt [...]), na której to nieruchomości udzielono J. i Z.W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno - usługowego. Ponadto postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy w A. zabezpieczył roszczenie z wniosku o zasiedzenie dla działek gruntu powstałych z podziału działki [...]/2 nr KW [...], 26878, [...], [...], poprzez złożenie tegoż postanowienia w księgach wieczystych dotyczących tych działek. Zdaniem wnioskodawczyni, wniosek o wstrzymanie jest zasadny, gdyż pomimo nierozstrzygniętej jeszcze sprawy o zasiedzenie inwestor realizuje już prace budowlane w oparciu o wydane przez organ administracji pozwolenie na budowę. Ewentualne uchylenie tego pozwolenia na budowę spowoduje nakaz rozbiórki, czego obawia się wnioskodawczyni, że ten obowiązek spadnie na nią. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r. sąd administracyjny uwzględnił powyższy wniosek argumentując swoje rozstrzygnięcie tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować negatywne dla inwestora skutki. Ryzyko poniesienia w przyszłości znacznych kosztów spoczywa na inwestorze, dlatego w ocenie sądu zasadnym było zabezpieczenie jego interesu poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, by w razie ewentualnego uwzględnienia skargi nie musiał on ponosić dodatkowych kosztów z tym związanych. Tymczasem inwestorzy J. i Z.W. wnieśli o zmianę postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem uważają, iż nie spowoduje to dla nich negatywnych skutków. Inwestycja, której legalność wykonania jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest na tak zaawansowanym etapie, że wstrzymywanie dalszych prac nie ma zasadniczego znaczenia pod względem poniesienia dodatkowych kosztów w przyszłości. W razie ewentualnej rozbiórki obiektu budowlanego stan techniczny budynku nie ma dla wnioskodawców znaczenia. Koszty ewentualnej rozbiórki – zdaniem wnioskodawców – i tak będą tak samo uciążliwe. W dalszej części pisma uczestnicy postępowania wnieśli o nałożenie na skarżącą kaucji na zabezpieczenie ich roszczeń w oparciu o art. 35a Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o zmianę postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jako zasadny podlegał uwzględnieniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia) może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., przy czym przy wstrzymaniu należy mieć na uwadze nie tylko interes wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania, w tym przede wszystkim inwestora. W myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zgodnie z art. 165 p.p.s.a postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W przedmiotowej sprawie zmieniły się okoliczności w ten sposób, że inwestorzy, którzy w ocenie sądu mieli być chronieni wstrzymaniem wykonania przedmiotowej decyzji nie mają nic przeciwko temu, by zaskarżona do sądu decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę podlegała w dalszym ciągu wykonaniu. Zdaniem inwestorów, są oni świadomi ryzyka polegającego na tym, że ewentualne uwzględnienie skargi skutkować może nawet rozbiórką obiektu, tym niemniej, będąc przekonanymi co do słuszności swojego stanowiska w sprawie, biorą na siebie to ryzyko. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r. sąd wstrzymał wykonanie decyzji z uwagi na dobro inwestorów, z tym przeświadczeniem, że w ich interesie będzie powstrzymywanie się od dalszych prac wykończeniowych, albowiem istnieje ryzyko, wyrządzenia dla nich znacznej szkody ewentualnie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie zaś inwestorów, powstrzymywanie się od dalszych prac niesie dla nich tylko straty, albowiem opóźnia się otwarcie lokalu użytkowego, dzięki któremu w przyszłości będą mogli czerpać korzyści. Kontynuacja budowy na tym etapie nie spowoduje zwiększonych trudności przy ewentualnym przywracaniu do stanu poprzedniego, gdyż trudności te będą porównywalne z trudnościami towarzyszącymi ewentualnej rozbiórce w obecnym stanie. W ocenie sądu w realiach przedmiotowej sprawy zmieniły się jej okoliczności, albowiem interes inwestorów, który miał być chroniony wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, wskazuje, że korzystniejsze będzie dla nich kontynuowanie robót budowlanych, niezależnie od wyniku tejże sprawy. W tych okolicznościach należało zatem przychylić się do stanowiska inwestorów i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem brak ku temu przesłanek. W kwestii nałożenia na skarżącą kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestorów w oparciu o art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, sąd nie znalazł powodów, dla których wniosek taki miałby być uwzględniony. W niniejszej sprawie wniosek o udzielenie zabezpieczenia w postaci kaucji z art. 35a prawa budowlanego jest bezprzedmiotowy, albowiem zgodnie z wnioskiem inwestorów sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Kaucja, o jakiej mowa w ww. przepisie art. 35a prawa budowlanego może być tylko nałożona w przypadku wstrzymania wykonania decyzji. W okolicznościach niniejszej sprawy traci zatem sens przedmiotowy wniosek o zabezpieczenie, z uwagi na wcześniejsze uwzględnienie wniosku o zmianę postanowienia z dnia 17 lutego 2009 r., a w konsekwencji odmowę wstrzymania wykonania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 4 i art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), także art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.