II SA/Bk 643/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora [...] Dystrybucja SA Oddział B. w B. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Dyrektora [...] Dystrybucja SA Oddział B. w B. z dnia [...] lipca 2016 r., Nr [...]; 2. zasądza od [...] Dystrybucja SA Oddział B. w B. na rzecz skarżącej A. R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarga Pani A. R. na decyzję Dyrektora P. SA – Oddział B. – w B. z dnia [...] sierpnia 2016 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej została wywiedziona na tle następujących okoliczności: Pani A. R., pismem z dnia [...] lipca 2016 roku, zwróciła się do P. SA Oddział B. – w B. o przesłanie kserokopii dokumentów w postaci pozwolenia na budowę wydanego przez Urząd Miejski z dnia [...] stycznia 2001 roku, znak [...], protokołu odbioru urządzeń z dnia [...] maja 2001 roku i oświadczenia ówczesnego właściciela nieruchomości zawierającego zgodę na ich wybudowanie oraz korzystanie z gruntu. Dyrektor P. S.A – Oddział B., decyzją z dnia [...] lipca 2016 roku, nr [...], udostępnił decyzję Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...] stycznia 2001 roku, znak: [...], poprzez przesłanie jej kserokopii. Odmówił zaś udostępnienia dokumentów w postaci protokołu odbioru urządzeń z dnia [...] maja 2001 roku oraz oświadczenia ówczesnego właściciela nieruchomości, zawierającego zgodę na korzystanie z gruntu oraz wybudowanie urządzeń na działce oznaczonej nr [...] położonej przy ulicy [...] w B. – na podstawie art. 17 ust 1 w zw. z art. 16 ust 1 i 2 oraz art. 5 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej oraz z uwagi na fakt, iż wskazane dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu P. SA z dnia [...] października 2015 roku w sprawie wprowadzenia do stosowania procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy P. SA. Na skutek wniosku Pani A. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy Dyrektor P. SA Oddział B., decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 roku, nr [...], odmówił udostępnienia oświadczenia ówczesnego właściciela nieruchomości zawierającego zgodę na korzystanie z gruntu oraz wybudowanie urządzeń na działce oznaczonej nr [...], położonej przy ulicy [...] w B. Na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej oraz z uwagi na fakt, iż wskazane dokumenty stanową tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu P. SA z dnia [...] października 2015 roku w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy P. SA. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiodła Pani A. R. podkreślając, iż każdy właściciel nieruchomości ze względów bezpieczeństwa obowiązany jest wiedzieć o wszystkich uwarunkowaniach swojej nieruchomości. Z uwagi na fakt, że jest skarżąca następcą prawnym – pragnie uzyskać informację na jakie korzystanie z gruntu działki nr [...] o pow. 125 m2 - zgodził się poprzedni właściciel. Skarżąca kwestionuje także, iż powyższa treść oświadczenia poprzedniego właściciela jest tajemnicą przedsiębiorstwa, skoro była znana uczestnikom procesu budowlanego. Sugeruje, że prawdopodobnie takiego oświadczenia nie ma. W odpowiedzi na skargę Dyrektor P. SA – Oddział B. w B. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego K. S. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu z przyczyn naruszenia przepisów proceduralnych. P. SA Oddział B. w B. niewłaściwie zinterpretowało ustawę z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (DZ. U. z 2001 roku, Nr 112, poz. 1198 ze zmianami),przyjmując, że całe przedmiotowe postepowanie podlega przepisom wyżej wymienionej ustawy, łącznie z zapadłymi orzeczeniami. Błąd polega na tym, ze decyzje zapadłe w niniejszej sprawie powinny być oparte na przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzje zaś pierwszej i drugiej instancji tego warunku nie spełniają. Decyzją z dnia [...] lipca 2016 roku, nr [...] – nie zawiera przepisu kpa, na podstawie którego doszło do jej wydania. Również decyzja odwoławcza z dnia [...] sierpnia 2016 roku, nr [...], nie wskazuje także podstawy prawnej, która powinien być art. 138 kpa. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, że nakaz odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących odwołań od decyzji w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oznacza, iż rozpoznając taki wniosek organ może wydać jedno z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 138 kpa. Tym samym w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jedynie uchylenie decyzji organu I instancji w całości lub w części daje możliwość orzekania merytorycznego w uchylonym zakresie. Bez takiego uchylenia organ odwoławczy nie może orzekać bezpośrednio co do istoty sprawy, bowiem przepis art. 138 kpa nie przewiduje takiej możliwości (komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego – R. Hauser, M. Wierzbowski – wydanie II z 2015 roku). Zaskarżona decyzja organu II instancji w żadnym zakresie powyższych wymogów nie spełnia. Organy, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, winny jeszcze raz rozstrzygnąć w zakresie żądania Pani A. R., pamiętając o tym, że ewentualne decyzje, które zechcę podjąć w sprawie, muszą być oparte na przepisach kpa. W świetle powyższych naruszeń prawa Sąd nie mógł dokonać merytorycznej oceny, zapadłych rozstrzygnięć uznając że jest ona przedwczesna. Mając całokształt wyżej wymienionych rozważań na względzie Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zmianami). O kosztach rozstrzygnął w myśl art. 200 cytowanej powyżej ustawy.