II SA/Bk 649/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. sprawy ze skargi K. A. na niewykonanie przez Burmistrza D. B. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w sprawie II SA/ BK 522/09. 1. oddala skargę; 2. przyznaje radcy prawnemu A. J. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Skarżący K. A. skargą z dnia 28.09.2010r., sprecyzowaną przez pełnomocnika pismem z dnia 23.12.2010r, zarzucił Burmistrzowi D. B. niewykonanie wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w dniu 27.10.2009r. w sprawie oznaczonej sygnaturą IISA/Bk 522/09. Mocą tego wyroku uchylone zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].06.2009r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza D. B. z dnia [...].04.2009r. o przekazaniu Staroście S. do załatwienia według właściwości podania skarżącego K. A. Jednocześnie sąd wyżej wymienionym wyrokiem uchylił też postanowienie Burmistrza D. B. z dnia [...].04.2009r. W uzasadnieniu wyroku sąd podał, że podanie K. A. z dnia 23.04.2009r. zawierało szereg różnych żądań, które powinny były – w pierwszej kolejności - zostać sprecyzowane na żądanie organu. Dopiero po sprecyzowaniu żądań organ powinien był wydać rozstrzygnięcie w zakresie tych wniosków, które leżą w kompetencji burmistrza, a w zakresie pozostałych wniosków przekazać innym organom według właściwości. W ocenie skarżącego burmistrz po wydaniu przedmiotowego wyroku pozostawał bezczynny i nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu. Skarżący podał, że pismem z dnia 31.05.2010r. wezwał organ do podjęcia działania w sprawie. Burmistrz D. B. w odpowiedzi na skargę nie precyzując wniosku co do sposobu załatwienia skargi, wyjaśnił, że odpis wyroku wydanego w sprawie IISA/Bk 522/09 dotarł do organu dopiero 22.06.2010r. Został nadesłany przez Starostwo S. Organ wówczas wezwał skarżącego pismem z dnia 25.06.2010r. o jednoznaczne sprecyzowanie żądań zawartych w podaniu z 23.04.2009r. zakreślając stronie 7 dniowy termin na dokonanie powyższej czynności, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. Ponieważ na powyższe wezwanie skarżący nie złożył wymaganej odpowiedzi, organ pozostawił podanie z dnia 23.04.2009r. bez rozpoznania na podstawie art. 64 par. 2 kpa. Z dodatkowego pisma organu z dnia 15.02.2011r. wynika, że pozostawienie bez rozpoznania podania strony nie zostało mu formalnie zakomunikowane, ale świadomość takiego skutku braku reakcji na żądanie sprecyzowania treści wniosków z podania z 23.04.2009r., skarżący musiał mieć, bo rygorem pozostawienia bez rozpoznania było opatrzone pismo z 25.06.2010r. wzywające do sprecyzowania żądań, doręczone stronie w dniu 28.06.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 154 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia organowi grzywny, której wysokość określa art. 154 par. 1 w/w ustawy. Przez "niewykonanie wyroku" w rozumieniu powołanego przepisu, uznaje się pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (vide: wyrok NSA z dnia 30.05.2001r. sygn. IISA 2015/00). Niewykonanie wyroku ma miejsce wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem terminu. Ustawowe terminy do załatwienia sprawy ten wynikają z art. 35 kpa. Stosownie do treści art. 286 par. 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, termin do załatwienia sprawy przez organ administracji, określony w przepisach prawa (przy wyrokach uchylających decyzje czy postanowienia) lub wyznaczony przez sąd (przy wyrokach uwzględniających skargi na bezczynność organu), liczy się od dnia doręczenia akt organowi. W okolicznościach niniejszej sprawy termin do wykonania przez Burmistrza D. B. prawomocnego wyroku WSA w Białymstoku z dnia 25.10.2009r. sygn. IISA/Bk 522/09, rozpoczął bieg dopiero w dniu 22 czerwca 2010r. albowiem – jak wynika z akt administracyjnych – w tej dacie Starosta S. odesłał burmistrzowi mylnie wysłaną przez SKO w B. do starostwa, przesyłkę sądową ze sprawy IISA/Bk 522/09, zawierającą odpis prawomocnego wyroku z dnia 25.10.2009r. SKO w B. w piśmie z 15.11.2010r. przyznało, że odpis wyroku WSA w Białymstoku ze sprawy IISA/Bk 522/09 odebrany w dniu 12.01.2010r., omyłkowo przez biuro kolegium został przekazany Staroście S. zamiast Burmistrzowi D. B. (k. 28 akt sądowych). Z odpowiedzi na skargę złożonej przez Burmistrza D. B. wynika, że dopiero po odesłaniu mu przez Starostę S. korespondencji sądu, powziął wiedzę o treści wyroku i natychmiast przystąpił do wykonania zaleconych przez sąd czynności. Jak wynika z akt administracyjnych, wykonanie przez Burmistrza D. B. wyroku WSA w Białymstoku z dnia 25.10.2009r, mocą którego uchylone zostało postanowienie burmistrza z [...].04.2009r. o przekazaniu Staroście S. podania skarżącego z dnia 23.04.2009r, nastąpiło czynnością materialno – techniczną o pozostawieniu podania skarżącego z 23.04.2009r. bez rozpoznania w związku z niesprecyzowaniem przez skarżącego treści żądań zawartych w podaniu. Akta administracyjne potwierdzają, że pismem z dnia 25.06.2010r. czyli wystosowanym 3 dni po otrzymaniu odpisu wyroku WSA w Białymstoku ze sprawy IISA/Bk 522/09, skarżący został przez burmistrza zobowiązany do jednoznacznego szczegółowego sprecyzowania żądań zawartych w podaniu z 23.04.2009r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpatrzenia. Obowiązek wezwania strony do jednoznacznego sprecyzowania treści podania z 23.04.2009r. wynikał z zaleceń sądu zawartych w uzasadnieniu wyroku w sprawie IISA/Bk 522/09. Sąd wyraźnie stwierdził, że burmistrz rozpoznając sprawę ponownie winien w pierwszej kolejności wezwać skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania wszystkich wniosków zawartych w podaniu z dnia 23.04.2009r. udzielając niezbędnych wskazówek i wyjaśnień. Następnie zaś, po podjęciu tych czynności, wydać merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie tych wniosków, które leżą w kompetencji burmistrza a w zakresie pozostałych przekazać innym organom według właściwości. Wystosowane do skarżącego pismo burmistrza z dnia 25.06.2010r. zostało doręczone w dniu 28.06.2010r. Jego odbiór pokwitowała V. C., a skarżący nie postawił zarzutu braku skuteczności doręczenia. Uznać zatem należy, że termin na sprecyzowanie żądań podania z dnia 23.04.2009r. upływał dla skarżącego w dniu 5.07.2010r. Do tego dnia ani w terminie późniejszym skarżący nie sprecyzował wniosków swego podania. W tej sytuacji burmistrz miał prawo pozostawić podanie bez rozpoznania stosownie do treści art. 64 par. 2 kpa, o którym to rygorze poinformował skarżącego w piśmie z dnia 25.06.2010r. W literaturze przedmiotu przeważa stanowisko, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie następuje w drodze decyzji administracyjnej ani postanowienia, tylko jest czynnością materialno – techniczną (vide: między innymi Komentarz do art. 64 kpa, uwaga 4 autorstwa M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Lex 2010, a także wyrok NSA z 23.01.1996r sygn. IISA 1473/94, ONSA 1997/3/114, wyrok NSA z 30.09.1999 sygn. ISAB 89/99, patrz też Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego autorstwa B. Adamiak i J. Borkowskiego,, Warszawa 1996, Wydawnictwo C.H. Beck, str. 328 i przytaczane tam poglądy). Strona twierdząca, że pozostawione bez rozpoznania podanie wszczęło indywidualne postępowanie administracyjne w konkretnej sprawie, uprawniona jest do wniesienia skargi na bezczynność organu. Wynikający z akt brak zasygnalizowanie stronie, że jej podanie pozostawiono bez rozpoznania, nie ma istotnego znaczenia skoro ewidentnie zaistniały przyczyny, dla których podaniu nie można było nadać biegu z powodu niewiedzy, jakie postępowania administracyjne chciał skarżący zapoczątkować wnioskiem z 23.04.2009r. Dla oceny czy wykonanie wyroku miało miejsce, istotne jest ustalenie czy nastąpiło terminowe załatwienie sprawy w sposób zalecony przez sąd w wyroku uchylającym wcześniejszy akt organu bądź w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność organu. Sposób załatwienia podania skarżącego z dnia 23.04.2009r. uzależniony był od jednoznacznego sprecyzowania żądań podania, do czego skarżący został wezwany. Brak sprecyzowania żądań podania nie pozwalał burmistrzowi na powtórzenie postanowienia o przekazaniu podania według właściwości Staroście S., ponieważ wyrokiem WSA w Białymstoku z 25.10.2009r. sygn. IISA/Bk 522/09, przekazanie sprawy do załatwienia staroście zostało przez sąd zakwestionowane jako podjęte bez ustalenia intencji skarżącego. Wyrażoną przez sąd w wyroku z 25.10.2009r. oceną prawną poprzedniego postanowienia burmistrza (z dnia [...].04.2009r.), związany jest obecny skład orzekający z mocy art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uchylając postanowienie o przekazaniu podania skarżącego z dnia 23.04.2009r. według właściwości Staroście S., uznał, że przekazanie podania nastąpiło bez wyjaśnienia treści żądań skarżącego. Czynności burmistrza podjęte po wyroku sądu w kierunku ustalenia intencji strony wymagały aktywności skarżącego, której K. A. nie przejawił. Przy opisanych wyżej okolicznościach sprawy, karanie burmistrza grzywną za niewykonanie wyroku WSA w Białymstoku z dnia 25.10.2009r. sygn. IISA/Bk 522/09, byłoby niezgodne z charakterem i celem grzywny przewidzianej art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak stwierdził WSA w Białymstoku w tezie wyroku z 22.02.2011r. sygn. IISA/Bk 752/10 (dostępnym w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Spraw Administracyjnych), celem skargi na niewykonanie wyroku jest nałożenie sankcji pieniężnej na organ, który w sprawie nie działa, mimo, że został do tego zobowiązany wcześniejszym wyrokiem sądu, przy czym brak działania dotyczy sprawy załatwianej w indywidualnym postępowaniu administracyjnym w sposób określony w art. 3 par. 2 pkt 1 – 4 ustawy z dnia 30.08.2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż tylko w takim zakresie jest dopuszczalne skarżenie bezczynności organu, uzasadniającej nałożenie grzywny. W przypadku objętym niniejszą skargą, nie pozostawało w toku przed Burmistrzem D. B., jakiekolwiek postępowanie administracyjne, w którym byłby ten organ bezczynnym. Przesądziło o tym uchylenie przez WSA postanowienia burmistrza o przekazaniu podania skarżącego według właściwości i ocena prawna sądu, że treść podania bez sprecyzowania przez wnioskodawcę żądań podania, nie pozwalała na uznanie, czy a jeśli tak, to jakie indywidualne postępowanie administracyjne zostało podaniem z 23.04.2009r. wszczęte. Podkreślić należy, że w skardze na niewykonanie wyroku skarżący nadal nie precyzuje żądań podania z 23.04.2009r. Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną sąd oddalił (art. 151 w związku z art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).