II SA/Bk 657/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi "B. D." Spółki z o.o. w B. na postanowienie Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowy Inspektor Pracy w B. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wypłacenia świadczeń pracowniczych oddala skargę, - Państwowa Inspekcja Pracy – Okręgowy Inspektor Pracy w B. postanowieniem z dn. [...].08.2004r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie nr [...] Inspektora Pracy w B. z dn. [...].07.2004r. nr rej. [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w kwocie 20 000 zł na Spółkę z o.o. "B. D." w B. z powodu niewykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym z dn. [...].12.2003r. Obowiązek dotyczył wykonania nakazu z dnia [...].06.2003r., który obejmował: - zarządzenie nr 1 – dotyczące wypłacenia 18 pracownikom wynagrodzenia za pracę wykonaną w miesiącu lutym 2003r.; - zarządzenie nr 2 – dotyczące wypłacenia 18 pracownikom wynagrodzeń za pracę wykonaną w miesiącu marcu 2003r.; - zarządzenie nr 3 – dotyczące wypłacenia 24 pracownikom wynagrodzenia za pracę wykonaną w miesiącu kwietniu 2003r.; - zarządzenie nr 4 – dotyczące wypłacenia 19 byłym pracownikom należnego ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy; - zarządzenie nr 5 – dotyczące wypłacenia 5 byłym pracownikom należnego odszkodowania z tytułu rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia. Jako podstawę prawną nałożenia grzywny organ I instancji wskazał art. 119 § 1 ustawy z dn. 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. nr 110, poz. 968 ze zm.). Organ II instancji powołał art. 18, art. 23 § 4 w/w ustawy oraz art. 144 k.p.a. Odnosząc się do zażalenia Spółki z o.o. "B. D." Okręgowy Inspektor Pracy stwierdził, iż trudna sytuacja materialna zobowiązanej nie jest usprawiedliwieniem na niewykonywanie nałożonych obowiązków, zaś grzywna może być umorzona, jeśli spółka wykaże całkowite wykonanie obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym. Skargę na postanowienie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosła Spółka z o.o. "B. D." domagając się uchylenia postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca Spółka zakwestionowała wysokość nałożonych grzywien różnymi postanowieniami Inspektora Pracy, łącznie wg niej przekraczających ustawową dopuszczalną granicę 100 000 złotych. Dowodziła, że zsumowaniu podlegają grzywny z wszystkich tytułów wykonawczych, jako dotyczące jednego obowiązku pracowniczego. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż sumując kwoty nałożonych grzywien, skarżący brał pod uwagę siedem różnych postępowań egzekucyjnych. Na podstawie spornego tytułu wykonawczego nakładano na zobowiązanego pięciokrotnie grzywny. Suma tych kwot nie przekracza granicy ustawowej 100 000 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Poza sporem pozostaje fakt nałożenia na skarżącą spółkę jako pracodawcę nakazem zapłaty z dnia [...].06.2003r. pięciu obowiązków. Obowiązki te nie zostały dobrowolnie wykonane, co wynika z protokołów kontroli, zatem podlegają egzekucji administracyjnej na podstawie art. 2 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 110, poz. 968 z 2002r. – tekst jednolity z późniejszymi zmianami). Inspektor Pracy, jako wierzyciel (art. 6 § 1 cytowanej ustawy) po stwierdzeniu, że doręczone Spółce upomnienie wzywające do wykonania obowiązków nie przyniosło rezultatu, wystawił tytuł wykonawczy, a następnie zastosował środek egzekucyjny z art. 119 § 1 w/w ustawy tj. grzywnę w celu przymuszenia, zachowując procedurę przewidzianą w art. 122 ustawy. Jest to środek przewidziany dla egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym i miał zastosowanie w niniejszej sprawie, albowiem przedmiotem postępowania był nakaz inspektora pracy, a wykonanie tego nakazu kwalifikuje go do obowiązku o charakterze niepieniężnym. Nałożona grzywna w celu przymuszenia w kwocie 5 000 złotych nie przyniosła rezultatu, ani kolejne grzywny: z dnia [...].03.2004r. w kwocie 10 000 złotych, z dnia [...].05.2004r. w kwocie 10 000 złotych i z dnia [...].06.2004r. w kwocie 15 000 złotych. Kolejna grzywna z dnia [...].07.2004r. w kwocie 20 000 złotych stanowi przedmiot postępowania w sprawie niniejszej. Łączna suma wynikająca z postanowień o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...].12.2003r. nr [...] wynosi 60 000 złotych. Zatem wbrew zarzutom skargi nie przekracza dopuszczalnej kwoty ustalonej w art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na 100 000 złotych. Bezzasadny pozostaje tok rozumowania skarżącego, który sumuje grzywny z różnych tytułów wykonawczych. Każde postępowanie egzekucyjne jest oddzielne, każde prowadzone jest na podstawie określonego tytułu wykonawczego i w każdym z nich grzywna w celu przymuszenia może być nakładana wielokrotnie w tej samej lub wyższej kwocie (art. 121 § 1 cytowanej ustawy). Nie podlegają sumowaniu grzywny z różnych postępowań egzekucyjnych. Łączna kwota nakładanych wielokrotnie grzywien w sprawie niniejszej – jak wyżej przedstawiono – nie przekracza przewidzianej ustawą maksymalnej kwoty. Dlatego zaskarżonemu postanowieniu nie można skutecznie zarzucić naruszenia prawa. Skoro skarżąca Spółka w sposób uporczywy nie wywiązuje się z obowiązków wobec pracowników, to winna liczyć się z dolegliwościami postępowania egzekucyjnego, którego istotą jest stosowanie środków przymusu wobec dłużników. Na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga podlegała oddaleniu.