II SA/Bk 658/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. , Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] orzekającą o skierowaniu poza kolejnością pani T. M. do Domu Pomocy Społecznej w Nowej W. E. na czas nieokreślony oraz o ustaleniu od dnia umieszczenia opłaty za pobyt skarżącej w kwocie 722,11 zł. Skargę na niniejszą decyzję złożyła do sądu administracyjnego T. M., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został odrębnie uzasadniony. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że wprawdzie jest osobą starszą, ale samodzielną i radzi sobie we wszystkich obowiązkach dnia codziennego. Bez pomocy innych przygotowuje sobie posiłki, sprząta w mieszkaniu, dba o czystości i higienę. W przypadku konieczności uzyskania pomocy osób trzecich w każdej chwili korzysta z pomocy krewnego – D. O., który jest zobowiązany do troszczenia się o nią nie tylko w oparciu o relacje rodzinne, lecz również z uwagi na obowiązki, których podjął się na podstawie umowy o dożywocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.) zwanej dalej p.p.s.a. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w wyżej wskazanym art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca kwestionuje wydaną decyzję, wysuwając jedynie ogólne twierdzenia, że mimo wieku jest osobą samodzielną i radzi sobie we wszystkich obowiązkach dnia codziennego. Natomiast w przypadku konieczności uzyskania pomocy osób trzecich w każdej chwili korzysta z pomocy krewnego, który jest zobowiązany do troszczenia się o skarżącą nie tylko w oparciu o relacje rodzinne, lecz również z uwagi na obowiązki, których podjął się na podstawie umowy o dożywocie. Przytoczone twierdzenia nie mogą zostać uznane za przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że to obowiązkiem skarżącej jest wykazanie konkretnych zdarzeń tak, aby mogły być indywidualnie ocenione w odniesieniu do ustawowo określonych przesłanek tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącą wykazana, tym bardziej, iż orzeczenie o umieszczeniu skarżącej w domu pomocy społecznej bez jej zgody zostało zawarte również w prawomocnym postanowieniu Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. sygn. akt [...]. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji jest ochroną tymczasową. Upada bowiem w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji. Z uwagi zatem na brak ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należało za nieuzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji organu II instancji.