II SA/Bk 66/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. L. na decyzję Dyrektora P. Oddziału NFZ w B. z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Dyrektor P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ stwierdził, że H. L. (zwana dalej Skarżącą) podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 30 marca 2000 r. Powyższa decyzja zawierała pouczenie o przysługującym stronie odwołaniu, za po średniactwem Dyrektora P. Oddziału NFZ, w terminie 7 dni od jej otrzymania. Po rozpatrzenia odwołania od powyższej decyzji Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w W. postanowieniem z [...] maja 2011 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Jednocześnie zawarto pouczenie, że stronie od niniejszego postanowienia przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa NFZ w W. W dniu 19 lipca 2011 r. H. L. złożyła za pośrednictwem Dyrektora P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w B. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w B. nr [...]z [...] kwietnia 2011 r., wydaną w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W odpowiedzi na skargę zarówno Dyrektor P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w B. jak i Prezes NFZ w W. wnieśli o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności. Postanowieniem z 4 listopada 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1979/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się niewłaściwym do rozpoznania niniejszej sprawy i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Podkreślić bowiem należy, że dla formalnej skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest wykazanie przez stronę, iż w postępowaniu administracyjnym wyczerpane zostały środki zaskarżenia służące jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tejże ustawy). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Środkiem zaskarżenia służącym Skarżącej w postępowaniu w niniejszej sprawie, od decyzji z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Dyrektora P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ było odwołanie. Jednakże jak wynika z akt sprawy, Skarżąca takiego odwołania skutecznie nie złożyła. Postanowieniem z [...] maja 2011 r. Prezes NFZ w W. stwierdził bowiem uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Należy również zaznaczyć, że Skarżąca wniosła skargę na decyzję organu pierwszej instancji, co jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu odwoławczego przed wniesieniem skargi nie został spełniony, dlatego też należało skargę odrzucić. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. , orzeczono jak w sentencji.