II SA/Bk 660/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2007 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2007 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę D. i S. G. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2007 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] lipca 2007 r. ustalającą warunki zabudowy dla budynku gospodarczo – garażowego w zabudowie zagrodowej. Na skutek wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z dnia 05 października 2007 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie wywołane w/w wnioskiem w części dotyczącej ustanowienia adwokata (cofnięto żądanie w tym zakresie) i oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 57). Orzeczenie zostało doręczone skarżącym, w tym D. G. jako pełnomocnikowi S. G., w dniu 12 października 2007 r. (k. 63). W dniu 15 października 2007 r. skarżący złożyli oświadczenie, iż "rezygnują z pomocy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku" oraz "wycofują się ze sprawy posiadającej sygn. akt II SA/Bk 660/07" (k. 71). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do przepisu art. 60 § 1 zd. 1 i 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co wywołuje obowiązek umorzenia postępowania. Dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki np. nie został uiszczony wpis, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę (vide post. NSA z dnia 10.06.1987r. w sprawie sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291). W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, albowiem nie został uiszczony wpis sądowy. Co prawda skarżący składali wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, jednak został on prawomocnie oddalony. Ponowne wzywanie skarżących do uiszczenia wpisu było bezprzedmiotowe z uwagi na złożenie przez nich jednoznacznego oświadczenia o wycofaniu skargi. Uwzględniając stanowisko wyżej zaprezentowane zachodziły zatem podstawy do odrzucenia skargi. Marginalnie wskazać tylko można, iż sposób zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego nie ma wpływu na sytuację prawną skarżących, albowiem zarówno umorzenie postępowania, jak i odrzucenie skargi są orzeczeniami kończącymi postępowanie, ale nie rozstrzygają sprawy merytorycznie. Od obydwu przysługuje taki sam środek zaskarżenia - skarga kasacyjna. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.