II SA/Bk 660/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), Sędziowie: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Ł. o wykładnię wyroku z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie ze skargi M. i M. W. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji umarzającej postępowanie w sprawie legalności obiektów budowlanych p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wykładnię wyroku Wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu skargi M. i M. W., uchylił decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji umarzającej postępowanie w sprawie legalności obiektów budowlanych. W dniu 26 września 2011 r. E. Ł. (uczestnik postępowania) wystąpił z wnioskiem o wykładnię wyroku z dnia 9 lutego 2010 r., poprzez sprecyzowanie zaleceń Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), dalej cytowanej: p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W doktrynie wskazuje się, że sąd może dokonać wykładni wyroku zarówno z urzędu lub na wniosek strony (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006 s. 344). Konieczność dokonania wykładni orzeczenia sądu zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, lub mało precyzyjny, w związku z czym może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, a strona wnosząca o dokonanie wykładni powinna wskazać, który fragment uzasadnienia jest dla niej niezrozumiały bądź nasuwa określone wątpliwości (B. Dauter, B. Gruszyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r. oraz postanowienie NSA z 3 grudnia 2010r., I OZ 790/10, Lex nr 742050). W ocenie Sądu, zarówno sentencja, jak i uzasadnienie wyroku z dnia 9 lutego 2010r., nie budzą wątpliwości interpretacyjnych, powodujących konieczność dokonania wykładni. W sprawie niniejszej uzasadnienie wyroku w sposób jasny i czytelny wskazuje zalecenia dla organów administracji, co do dalszego postępowania. Tym samym brak jest jakichkolwiek przesłanek dokonywania wykładni przedmiotowego wyroku. Z tych względów Sąd, na mocy art. 158 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.