II SA/Bk 664/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Roleder po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. D. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Skarżący F. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] września 2009r. nr [...], podjętą na skutek wezwania skarżącego do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza S. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w S. wniosła o jej odrzucenie stwierdzając, że zaskarżona uchwała jest niezaskarżalna i w związku z tym nie przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem przedmiot zaskarżonej uchwały nie jest objęty zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zaskarżona do Sądu uchwała Rady Miejskiej w S. z uwagi na jej niezaskarżalny charakter nie może podlegać kontroli Sądu Administracyjnego. Skargę do Sądu można bowiem wnieść tylko na takie rozstrzygnięcia, które są wymienione we wskazanym przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem gdy są zaskarżalne i został wyczerpany tok instancyjny (są ostateczne). Inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podlegają kontroli sądowej po wniesieniu do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po negatywnej odpowiedzi organu lub braku takiej odpowiedzi, przysługuje skarżącemu skarga do sądu administracyjnego. Skarga ta jednak obejmuje swoim zakresem akty lub czynności wcześniej zakwestionowane, nie zaś samą uchwałę negatywną podjętą w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (interesu prawnego). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi objęta została uchwała o odmowie uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego. Zaskarżona uchwała, co do zasady mogłaby stanowić warunek formalny wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wcześniej podjętą uchwałę w sprawie, o ile ta ostatnia byłaby zaskarżalna. Niestety także i poprzednio wydana uchwała w przedmiocie działalności Burmistrza S. jako realizowana w trybie Działu VIII kpa nie podlega kognicji Sądu Administracyjnego. Słusznie bowiem organ zwrócił uwagę, że skarga na działalność ww. Burmistrza, jako że została rozpoznana w trybie Działu VIII kpa, to nie podlega kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Stanowisko to jest szeroko ugruntowane zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i w doktrynie. Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.