II SA/Bk 667/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2016 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2016 r. o wymeldowaniu A. F. z pobytu stałego w lokalu położonym przy ul. T. P. P. w B. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wywiódł pełnomocnik A. F. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek autor skargi wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla Skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też trudnych do odwrócenia skutków albowiem z wymeldowaniem wiąże się dla niego wiele istotnych spraw życiowych, związanych w szczególności z podejmowaniem czynności w urzędach i innych instytucjach, dla dokonania których wymagane jest wylegitymowanie się dokumentem potwierdzającym miejsce stałego zamieszkania i zameldowania np. korzystanie z usług banku, na poczcie, rejestracja w przychodni. W ocenie pełnomocnika Skarżącego wymeldowanie może nie tylko spowodować utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu, ale może wręcz doprowadzić do pozbawienia możliwości załatwienia istotnych spraw życiowych, a w konsekwencji może spowodować dla osoby bez stałego zameldowania zarówno znaczną szkodę, jak i trudne do odwrócenia skutki. Zwłaszcza, że brak zameldowania, w przypadku Skarżącego spowoduje, iż nie będzie on mógł pracować w N., co pozbawi go środków do życia, jak i możliwości płacenia należnych jego małoletnim dzieciom alimentów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o oddalanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika ponadto, że akt którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania aktów może bowiem dotyczyć tylko takiej kategorii aktów administracyjnych, które posiadają przymiot wykonalności, tzn. stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji o wymeldowaniu, tj. orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny, a więc posiada jedynie charakter ewidencyjny. W ocenie Sądu decyzja o wymeldowaniu nie ma charakteru nieodwracalnego, a jej celem jest jedynie doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym. Stwierdza bowiem tylko stan faktyczny i nie może spowodować trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem takiej decyzji jest aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem zameldowania. W orzecznictwie panuje pogląd, akceptowany przez Sąd, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 22 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 31/16, oraz postanowienia NSA z dnia: 26 lutego 2014 r., II OZ 186/14, Lex 1450973; 4 grudnia 2012 r., II OZ 1064/12, Lex 1240782; 2 października 2012 r., II OSK 2284/12, Lex 1270196, z dnia 22 kwietnia 2015r. II OZ 307/15, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Powołane zaś we wniosku okoliczności wskazujące na utrudnienia w życiu codziennym nie przesądzają o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu przedmiotowego przepisu. Na marginesie należy dodać, że wymeldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień (praw przedmiotowych i podmiotowych) do nieruchomości ani tym samym prawa do przebywania w nim. Jedynym kryterium rozstrzygającym o wymeldowaniu jest ustalenie przez właściwy organ faktu, czy obywatel polski opuścił miejsce pobytu stałego i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Związane jest to zatem z określonym stanem faktycznym, a nie prawnym (postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2016 r. sygn. akt II OZ 44/16; CBOSA). W ocenie Sądu powołane przez Skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności nie uzasadniają oceny, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja potwierdza bowiem jedynie, że stałe miejsce pobytu Skarżącego, niezależnie od przyczyn zmiany tego miejsca, jest inne niż dotychczas. Skutki decyzji o wymeldowaniu nie mają, jak zasygnalizowano już wyżej, charakteru nieodwracalnego, a decyzja taka nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw. Powołane zaś we wniosku okoliczności wskazujące na utrudnienia w życiu codziennym strony nie przesądzają wystąpienia kwalifikowanych niebezpieczeństw, o których mowa we wskazanym na wstępie przepisie. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.