II SA/Bk 669/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta Z. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia budowy boisk sportowych - oddala skargę.- Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Wojewoda P., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 30 ust. 6 pkt 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. nr 156, poz. 1118 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty Z. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] wydaną w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania, na podstawie zgłoszenia robót budowlanych polegających na budowie: budynku zaplecza parterowego murowanego o wymiarach 6,0 x 4,0 m oraz oświetlenia boisk z montażem 8 masztów oświetleniowych na obszarze działek nr 554 i 593/2 położonych w Z. przy ul. [...]. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: W dniu 19 czerwca 2009 r. Burmistrz Miasta Z. zgłosił Staroście Z. zamiar budowy boisk sportowych "Moje Boisko - Orlik 2012" przy Szkole Podstawowej nr 4 przy ul. [...] w Z. Zakres zgłoszenia obejmował: budowę boisk sportowych, budowę budynku zaplecza parterowego, murowanego o wym. 6,0 x 4,0 m, ogrodzenia boisk siatką stalową, ocynkowaną na słupkach stalowych wys. 4,0 m wraz z piłkochwytami wysokości 5,0 m, oświetlenia boisk z montażem 8 masztów oświetleniowych, wykonania drenażu odwadniającego, przebudowę istniejącej kanalizacji sanitarnej na dł. 127,8 mb, utwardzenia terenu kostką polbruk gr. 6 i 8 cm na podbudowie z piasku i kruszywa o pow. 642,9 m2 Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Starosta Z. wniósł sprzeciw do realizacji zamierzenia określonego w zgłoszeniu, dotyczącym budowy budynku zaplecza i oświetlenia boisk z montażem 8 masztów oświetleniowych. W uzsadneiniu decyzji podał, że w/w roboty budowlane podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 prawa budowlanego. Od decyzji tej odwołanie wniósł Burmistrz Miasta Z., zarzucając organowi l instancji rażące naruszenie przepisu art. 29 ust.1 pkt 9 prawa budowlanego, który zezwala na pobudowanie jednego obiektu - boisk szkolnych stanowiących jedną całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie i podzielił stanowisko organu I instancji, że wykonanie robót budowlanych polegających na budowie budynku zaplecza sportowego boiska oraz budowie oświetlenia z montażem 8 masztów oświetleniowych o wysokości 9,0 m, nie należy do zamierzeń zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Przepis art. 29 ust.1 prawa budowlanego, stanowi katalog zamknięty, który nie podlega rozszerzeniu. W/w roboty budowlane nie są również wymienione w art. 30 ust.1 ustawy. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, że budynek murowany parterowy zaplecza, przeznaczony na magazynek i pomieszczenie trenera jest budynkiem gospodarczym, który w myśl art. 29 ust. 1 pkt. 1 prawa budowlanego, nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, podlega natomiast obowiązkowi zgłoszenia. Wskazano, że kwestię znaczenia słowa budynku gospodarczego reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z tą regulacją budynek gospodarczy to budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Powyższa definicja, zdaniem organu odwoławczego, nie pozwala traktować budynku zaplecza sportowego boiska jako budynku gospodarczego, który nie wymaga pozwolenia na budowę. Nadmieniono przy tym, że z projektu zagospodarowania wynika, iż budynek ten nie jest budynkiem wolnostojącym lecz jest dobudowany do budynku szkoły, a z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę są zwolnione wyłącznie budynki wolnostojące. Organ odwoławczy również podzielił stanowisko organu I instancji w kwestii dotyczącej obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę na wykonanie instalacji oświetleniowej boiska na 8 masztach oświetleniowych. Wskazano, że zgodnie z art. 29 ust.1 pkt. 20 prawa budowlanego z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zwolnione - są przyłącza: elektroenergetyczne, wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne i telekomunikacyjne. Zakres prac jakie zamierza wykonać inwestor tj. budowa instalacji zasilania elektrycznego oraz posadowienie na fundamencie betonowym 8 masztów o wysokości 9,0 m (które ze względu na swoją wysokość mogą stanowić zagrożenie bezpieczeństwa), nie spełnia kryteriów określonych w/w przepisem. Końcowo nadmieniono, że zapis art. 33 ust 1 prawa budowlanego, odnosi się do obiektów realizowanych na podstawie pozwolenia na budowę. Nie można go stosować do obiektów realizowanych na podstawie zgłoszenia. W sytuacji jeśli zakres planowanej inwestycji objęty jest zarówno obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę jak i zgłoszenia, to inwestycja może być realizowana odrębnie na podstawie pozwolenia na budowę i zgłoszenia, bądź też jako przedsięwzięcie objęte jednym postępowaniem administracyjnym - pozwolenia na budowę. Decyzję tę do sądu administracyjnego zaskarżył inwestor i zarzucił naruszenie art. 6, 7, 9, 10, 15, 61 § 4, 64 § 2, 35 § 1, 107 § 1 i 3, 123 § 1, 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez błędne ich zastosowanie oraz art. 30 ust. 6 pkt 1 prawa budowlanego. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie kwestionowanej decyzji oraz decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgłoszony sprzeciw wykracza poza zakres przedmiotu wniosku, który dotyczył zamiaru budowy boisk szkolnych a nie zamiaru wykonania robót budowlanych na które nie jest wymagane pozwolenie. Zarzucono, że organ nie wykazał w żaden sposób, iż budynek i instalacja oświetlenia boisk nie mogą być traktowane jako urządzenia budowlane związane z boiskiem, niezbędne do jego funkcjonowania. Podniesiono również, że w sprawie bezpodstawnie zawężono obszar boisk szkolnych, które można budować na zgłoszenie do boisk nieoświetlonych. Skarżący ponownie wywiódł, że jego zdaniem zamierzenie polegające na budowie boisk szkolnych nie jest objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę w myśl art. 29 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego. Wywiódł, że w sprawie zdefiniowano pojęcie budynku gospodarczego, wbrew prawu, w sposób zawężający. Zdaniem skarżącego warunki wynikające z rozporządzenia dotyczące definicji budynku gospodarczego nie mogą zostać przeniesione do materii uregulowanej w ustawie – Prawo budowlane. Nadto wywiedziono, że organ odwoławczy używając określenia niezdefiniowanego w ustawie "dobudowany" zakwestionował przymiot – wolnostojący – projektowanego budynku. W ocenie skarżącego wolnostojący budynek to taki, który nie jest trwale zwiany z innym budynkiem konstrukcyjnie, nie jest połączony przegrodami, instalacjami, komunikacją. Zarzucono również, że organ I instancji nie zawiadomił skarżącego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji odmownej a organ II instancji, co prawda umożliwił skarżącemu, skorzystanie z regulacji zawartej w art. 10 kpa ale nie powiadomił stron o wszczęciu postępowania odwoławczego. Organowi II instancji zarzucono ponadto naruszenie art. 15 i 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez nie uchylenie rozstrzygnięcia I –instancyjnego podczas, gdy w sprawie było dużo nieprawidłowości. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów wyjaśniono, że fakt podjęcia innego rozstrzygnięcia niż oczekiwała strona nie powoduje naruszenia art. 15 kpa. Następnie podano, że samo wpłynięcie odwołania do organu wszczyna postępowanie i nie zachodzi konieczność zawiadamiania stron o jego wszczęciu. Organ odwoławczy w dniu 3 sierpnia 2009 r. zawiadomił strony o wpłynięciu odwołania i poinformował o uprawnieniach wynikających z art. 10 kpa. Skarżący zawiadomienie to otrzymał w dniu 6 sierpnia 2009 r. i w wyznaczonym terminie nie zgłosił uwag i zastrzeżeń. Nadto organ podał, że inwestor pod pojęciem boiska zgłosił również zamiar dobudowy do budynku szkoły zaplecza, wykonania instalacji zasilania elektrycznego oraz posadowienie na fundamencie betonowym 8 masztów o wysokości 9,0 m. Zamierzenie to, zdaniem organu odwoławczego, nie spełnia kryteriów określonych w art. 29 ust. 1 pkt 20 prawa budowlanego i dlatego wymaga pozwolenia na budowę. Końcowo organ podniósł, że projektowany budynek nie jest budynkiem wolnostojącym lecz jest dobudowany do budynku szkoły, co w rzeczywistości stanowi rozbudowę budynku szkoły o budynek zaplecza do obsługi boiska sportowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Zarzuty i argumenty skargi nie podważają legalności decyzji, dlatego też skarga podlega oddaleniu. Błędne jest mniemanie strony skarżącej-inwestora, iż zamierzenie polegające na budowie boisk szkolnych, traktowane jako całość techniczno - użytkowa wraz z instalacjami i urządzeniami, nie wymaga pozwolenia na budowę, z powołaniem się na treść przepisu art. 29 ust. 1 pkt 9 ustawy – Prawo budowlane. Zgodnie z powołanym przepisem ustawy, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa boisk szkolnych oraz boisk kortów tenisowych, bieżni służących do rekreacji. Przepis ten jako wyjątek od zasady, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Na podstawie zgłoszenia można wybudować boisko szkolne, czy boisko służące do rekreacji, natomiast zakres zgłaszanych do wykonania obiektów wykracza poza pojęcie boiska. Organy administracji budowlanej trafnie uznały, iż budowa takich obiektów jak budynek zaplecza o powierzchni 6,0m x 4,0m czy montaż 8 masztów oświetleniowych o wysokości 9 m wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Błędna jest również interpretacja przepisu art. 33 ust. 1 prawa budowlanego, prezentowana przez stronę skarżącą. Przepis ten stanowi, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Reguła wyrażona w tym przepisie odniesiona do niniejszej sprawy oznacza, że jeżeli w ramach przedsięwzięcia znajdują się różne elementy, które mogą być wykonane na podstawie pozwolenia lub tylko zgłoszenia, to całość może być wykonana na podstawie pozwolenia, bez obowiązku składania, nadto zgłoszenia co do elementów składowych. Reguła ta nie działa wszakże symetrycznie. Jeżeli zatem w projektowanym przedsięwzięciu obok głównego obiektu, który może być wykonany na podstawie zgłoszenia (boisko szkolne), znajdują się inne obiekty, których wykonanie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę (budynek zaplecza), to całość nie może być wykonana jedynie na podstawie zgłoszenia. Dlatego też organ I instancji zasadnie zgłosił sprzeciw co do budowy, w oparciu o zgłoszenie budynku, zaplecza oraz montażu 8 masztów oświetleniowych. Nie można uznać argumentacji strony skarżącej, że projektowany budynek zaplecza należy uznać za wolnostojący parterowy budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 25 m² (art. 29 ust. 1 pkt. 2 prawa budowlanego) i jako taki nie wymagający pozwolenia na budowę. Dyspozycji w/w przepisu odpowiada jedynie powierzchnia projektowanego budynku- 24 m². Skoro budynek ten przeznaczony jest dla trenera tzn. jest budynkiem przeznaczonym na pobyt ludzi, zatem nie odpowiada prawnemu pojęciu budynku gospodarczego. Wbrew mniemaniu strony skarżącej nie zachodzi również potrzeba ustawowego definiowania "budynku wolnostojącego", albowiem określenie użyte w ustawie jest powszechnie zrozumiałe w języku potocznym. Budynkiem wolnostojącym jest budynek nie dobudowany do innego budynku, a takim ma być projektowany budynek zaplecza (dobudowany do budynku szkoły). Bezzasadny jest także zarzut skargi, iż "organ administracji publicznej zawęził obszar boisk szkolnych, które można budować na zgłoszenie do boisk nieoświetlonych". Przepis art. 29 ust 1 pkt. 9 prawa budowlanego mówi o budowie "boisk szkolnych" pozostawiając poza regulacją kwestię ewentualnego ich oświetlenia. Stąd urządzenia oświetleniowe winny być oceniane samoistnie w świetle unormowań prawa budowlanego. Przepis art 29 ustawy przewidujący wyjątki od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, stanowi wyjątki następujące: 1) pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie sieci elektroenergetycznych (art. 29 ust. 2 pkt. 11). 2) przyłączy elektroenergetycznych (art. 29 ust. 1 pkt. 20 ustawy). Jak wynika z analizy zgłoszonej dokumentacji, dokonanej przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji "wykonanie oświetlenia boisk polega na budowie zasilenia elektrycznego od istniejącej kostki TL do szafki RG oraz budowie instalacji oświetlenia wraz z montażem masztów oświetleniowych o wysokości 9,0 m na fundamencie betonowym". W pojęciu urządzeń elektroenergetycznych mieści się co najwyżej budowa zasilania energetycznego, natomiast montaż masztów o wysokości 9,0 m z pewnością nie mieści się w tym pojęciu i dlatego też montaż ten wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, iż wniesienie sprzeciwu przez stronę było merytorycznie uzasadnione i zgodne z przepisami ustawy-Prawo budowlane. W konsekwencji za bezzasadne uznać należy zarzuty naruszenia postępowania administracyjnego (art. 6, 7 ,9, 107 Kpa) w związku z wyjaśnieniem i ustaleniem podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Spośród zarzutów naruszenia przepisów Kpa za zasadny można uznać jedynie zarzut naruszenia przepisu art. 10 Kpa przez organ I instancji; organowi odwoławczemu nie można postawić takiego zarzutu, albowiem zawiadomieniem z dnia 03.08.2009r organ odwoławczy wypełnił wymogi art. 10 KPA. W takiej sytuacji-zdaniem Sądu naruszenie tego przepisu przez organ I instancji nie miało wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm).