II SA/Bk 67/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego nieprawidłowego gospodarowania odpadami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego nieprawidłowego gospodarowania odpadami. Zarządzeniem tut. Sądu z dnia 29 stycznia 2009 r. zobowiązano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzeń skarżący otrzymał w dniu 4 lutego 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 12). W wyznaczonym terminie skarżący nie usunął braku formalnego skargi, nie uiścił też wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 220 § 1 i 3 cytowanej ustawy, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o skutkach, nie usunął braku formalnego skargi, nie iścił też wymaganego wpisu sądowego. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i §3 oraz a rt. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.