II SA/Bk 670/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr), Protokolant Jarosław Sacharczuk, po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...]08.2003 r. Dyrektor Izby Celnej w B. zwolnił Pana A. W. z dniem doręczenia decyzji tj. z dniem [...]08.2003 r. ze służby stałej w Urzędzie Celnym w B. Izby Celnej w B. W dniu [...] 09.2003 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc zarzut, że: - Prokurator Rejonowy w S. decyzją z dnia [...]07.2003 r. skierował do Sądu Rejonowego w S. akt oskarżenia przeciwko jego osobie, czyli przed wejściem w życie ustawy z dnia 23.04.2003 r. o zmianie ustawy – Kodeks celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 120, poz. 1122); - Zasada lex retro non agit oznacza, że nowa ustawa obowiązuje dopiero od chwili wejścia w życie. To zaś upoważnia do stwierdzenia, że nowa ustawa nie powinna zmieniać ocen prawnych dokonanych pod rządem dawnego prawa. Wymaga tego ochrona bezpieczeństwa prawnego oraz zaufania podmiotów prawa do państwa, co m. in. oznacza, aby w zasadzie ustalone już prawa i obowiązki tych podmiotów nie uległy zmianom, zwłaszcza zmianom niekorzystnym. Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...]10.2003 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając iż jest ona zgodna z prawem. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Pan A. W., podnosząc argumenty jak w odwołaniu, dodając jednocześnie naruszenie art. 25 ust. 1 pkt 8 a ustawy z dnia 24.07.1999 r. o Służbie Celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tym miejscy należy wskazać na zmianę właściwości Sądu, powstałą w związku z reformą sądownictwa administracyjnego. Z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.,U. nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) – Sądy Administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez badania zgodności z prawem orzeczeń wydanych przez te organy. Orzeczenia powyższe są kontrolowane pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.04.2003 r. o zmianie ustawy – Kodeks Celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej (Dz.U. nr 120, poz. 1122), bowiem nowelizacja ustawy o Służbie Celnej nałożyła na organy celne obowiązek zwalniania ze służby funkcjonariuszy celnych, w stosunku do których organ celny posiadał informacje o wniesieniu przeciwko nim do Sądu aktu oskarżenia. Jak wynika z akt sprawy – postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte i zakończone już po wejściu w życie ustawy nowelizującej. Dlatego nie może mieć zastosowania przepis art. 3 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy, który stanowił, iż postępowanie wszczęte i niezakończone ostatecznie przed dniem wejścia w życie ustawy podlegają rozpoznaniu według przepisów dotychczasowych. Sąd nie stwierdził także naruszenia przesłanek wynikających z art. 25 ust. 1, pkt 8 a ustawy z dnia 24.07.1999 r. o Służbie Celnej (Dz.U. nr 72, poz. 802 z późn. zm.). Nowelizacja wyżej wymienionego przepisu, wprowadzona ustawa z dnia 23.04.2003 r. o zmianie ustawy – Kodeks celny oraz zmianie ustawy o Służbie Celnej (Dz.U. nr 120, poz. 1122), wprowadziła obligatoryjne zwalnianie ze służby funkcjonariuszy celnych wobec których wniesiono akt oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego. Dodać należy, że jak słusznie to podnosi organ – obowiązek prawny wykonania postanowień znowelizowanej ustawy dotyczy zastanych w dniu [...]08.2003 r. stanów faktycznych, bez względu na datę wniesienia aktu oskarżenia. Sąd ponadto stwierdził, że nie zostały naruszone żadne przepisy ustawy Konstytucyjnej. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż art. 25 ust. 1 pkt 8 a ustawy z dnia 23.04.2003 r. o zmianie ustawy – Kodeks Celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej został poddany kontroli jego zgodności z Konstytucją przez Trybunał Konstytucyjny. W dniu 19.10.2004 r. – Trybunał Konstytucyjny w sprawie K1/04 – uznał wyżej wymieniony przepis za zgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Należy dodać, że podnoszone przez skarżącego, w dniu rozprawy, żądania o przywrócenie do pracy, odszkodowania i inne świadczenia z uwagi na wydany wyrok uniewinniający go od zarzutów w sprawie karnej – nie mogą być przedmiotem merytorycznej oceny Sądu w sprawie niniejszej, bowiem nie były przedmiotem postępowania administracyjnego, podlegającego kontroli sądu. Wszystkich tych roszczeń strona skarżąca może dochodzić w odrębnych postępowaniach administracyjno – sądowych. Trzeba także podkreślić, że niezasadne jest przekonanie skarżącego, iż uniewinniający wyrok karny ma wpływ na wcześniej wydaną ostateczną decyzję administracyjną, bowiem jak Sąd już wskazywał, powyższa decyzja podlega kontroli w świetle przepisów prawa obowiązujących w dniu jej wydania. W konkretnej zaś sprawie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja, w dniu jej wydania, była zgodna z obowiązującym prawem. Mając powyższe na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270).