II SA/Bk 673/16

PostanowienieWSA w Białymstoku2017-12-12

Skład orzekający: Referendarz sądowy Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu oraz zwrot wydatków poniesionych przez radcę prawnego w związku ze skargą kasacyjną i udziałem w rozprawie przed NSA, powinien być rozpoznany na podstawie przepisów dotychczasowych czy nowych, jeśli postępowanie w danej instancji zakończyło się po wejściu w życie nowego rozporządzenia?
Ratio decidendi
Wniosek o wynagrodzenie za czynności dokonane po wejściu w życie nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, należy rozpoznać na nowych zasadach, nawet jeśli postępowanie w danej instancji zakończyło się po tej dacie, zgodnie z § 22 nowego rozporządzenia.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy WSA w Białymstoku rozpoznał wniosek radcy prawnego A. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu w zakresie skargi kasacyjnej i udziału w rozprawie przed NSA, a także zwrot wydatków. Radca prawny został wyznaczony do prowadzenia sprawy po przyznaniu J. G. prawa pomocy. Wniosek dotyczył kosztów związanych z postępowaniem przed NSA, które zakończyło się po wejściu w życie nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu A. O. kwotę 488,86 zł, w tym 221,40 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne oraz 267,46 zł tytułem zwrotu niezbędnych wydatków.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA, a także poniesionych wydatków sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu A. O. kwotę 488,86 zł (czterysta osiemdziesiąt osiem 86/100 złotych) w tym tytułem: wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA w wysokości 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden 40/100 złotych) oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika w wysokości 267,46 zł (dwieście sześćdziesiąt siedem 46/100 złotych). Postanowieniem z dnia 25 października 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał J. G.prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego A. O. (k. 22). W skardze kasacyjnej z dnia 17 lutego 2017 r. radca prawny A. O. wniosła o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, iż nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części (k. 70). Ponadto na rozprawie przed NSA w dniu 19 października 2017 r. wniosła o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym o pojemności 1800 cm3 na trasie Ł. – W. – Ł. w dniu 19.10.2017 r. na rozprawę przed NSA w łącznej kwocie 267,46 zł (320 km x 0,8358 zł - k. 87-89). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) przestało obowiązywać. Jednakże na mocy § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie wyrok został wydany w dniu 22 grudnia 2016 r. W związku z powyższym wniosek o wynagrodzenie za czynności dokonane po wejściu w życie nowego rozporządzenia należy rozpoznać na nowych zasadach. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA, jeżeli sprawę prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że opłata określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA wynosi 180 zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co daje kwotę 221,40 zł. Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia należało doliczyć 267,46 zł tytułem dojazdu pełnomocnika do NSA na rozprawę tj. w dniu 19 października 2017 r. (k. 87-89). Radca prawny A. O. odbyła podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – W. – Ł. tj. przejechała łącznie 320 km. Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r., nr 27, poz. 271), stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 320 km obliczony przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 267,46 zł. Koszty te uznano ze niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. § 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 488,86 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 4 ust. 3 w zw. z § 2 pkt 2, a także § 22 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło