II SA/Bk 677/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] września 2006r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę R. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] września 2006r. nr .[...] dotyczącą przyznania zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z racji braku wyczerpania przez skarżącego służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Jak stanowi art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego jest odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt sprawy nie wynika, aby takie odwołanie było wniesione. W tej sytuacji Sąd nie mógł poddać skargi merytorycznej ocenie, albowiem w pierwszej kolejności musiał skontrolować jej dopuszczalność. W tym przypadku jeden z formalnych warunków dopuszczalności skargi nie został spełniony. Dostrzeżenie powyższego czyniło koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 52 § 1 tejże ustawy.