II SA/Bk 683/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Nr [...] wydanej z upoważnienia Wójta przez Inspektora Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] maja 2016 r. w sprawie uchylenia decyzji własnej w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych. Wskazana powyżej decyzja została doręczona Pani M. O. w dniu [...] maja 2016 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] maja 2016 r. Odwołanie od tej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione [...] lipca 2016 r. Ostatecznym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniało to zgodnie z art. 134 k.p.a. wydanie postanowienia o treści wskazanej na wstępie. W skardze na powyżej wskazane postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 1960 nr 30 poz. 168) - dalej k.p.a., polegające na wydaniu postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu, gdy wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania czyni zbędnym celowość i konieczność wydania postanowienia w oparciu o art. 134 k.p.a., – art. 58 k.p.a. polegające na nie przywróceniu terminu do odwołania mimo uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, - art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niewyjaśnieniu zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy nie mając na względzie interesu społecznego i słusznego interesu skarżącej polegającego na nieuwzględnieniu, iż skarżąca nie podjęła czynności zmierzających do dochodzenia swoich praw, gdyż znajdowała się w stanie wyłączającym świadome powzięcie decyzji i wyrażenie woli z uwagi na chorobę psychiczną i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona albowiem organ nie naruszył przepisów postępowania na które powołuje się skarżąca. Ustalenia jakie poczynił organ w związku z zastosowaniem art. 134 k.p.a. są prawidłowe. Z porównania dat doręczenia decyzji i wniesienia odwołania oraz fakty, iż postanowieniem z dnia [...].08.2016 r. nie został uwzględniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wynika, że zaistniała podstawa z art. 134 k.p.a. do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Nie doszło więc do naruszenia art. 7, art. 11, art. 77 i 80 k.p.a. polegających na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, ponieważ zebrany materiał dowodowy był wystarczający, w sposób jednoznaczny dawał podstawę do zastosowania art. 134 k.p.a. Wydanie zaskarżonego postanowienia nie było zbędne jak to określa skarżąca z powołaniem się na orzeczenie sądów administracyjnych. Wskazać przede wszystkim należy, iż orzecznictwo w tym przedmiocie jest rozbieżne i część reprezentuje stanowisko zgodnie z którymi organ jest obowiązany do wydania dwóch postanowień, najpierw o odmowie przywrócenia terminu, a następnie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ten pogląd Sąd w niniejszym składzie podziela. Odmienny pogląd sprzeciwia się kardynalnej dyrektywie wykładni prawa, zgodnie z którą "niedopuszczalne jest takie ustalenie znaczenia przepisu przy którym pewne jego zwroty traktowane są jako zbędne" (J. Wróblewski, Sądowe stosowanie prawa, Warszawa 1988, s. 134). Wskazywanie przez skarżącą na naruszenie art. 58 k.p.a. jest oczywiście nieuzasadnione, ponieważ w sprawie nie miał on zastosowania. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.