II SA/Bk 684/11

II SA/Bk 684/11 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. "A. – M." w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2011 r. znak [...] w przedmiocie zażalenia na bezczynność p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. Burmistrz Miasta K. prowadzi postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie biogazowni o mocy 1,380 MW w miejscowości K. na działkach nr [...]. Zażalenie na bezczynność Burmistrza w prowadzeniu tego postępowania złożyła na podstawie art. 37 Kpa F. A. – M. w S. Zarzuciła organowi nieprawidłowe ustalenia w zakresie interesu prawnego osób uczestniczących w postępowaniu i wynikające z tego bezpodstawne rozszerzenie kręgu stron postępowania oraz zastosowanie trybu indywidualnego doręczenia informacji o czynnościach podejmowanych w sprawie zamiast trybu ogłoszenia, co przyczynia się do przedłużenia postępowania. Fundacja wniosła o nakazanie Burmistrzowi załatwienia sprawy w terminie miesiąca oraz wydanie postanowienia sygnalizacyjnego stwierdzającego istnienie uchybień w działalności Burmistrza polegających na naruszeniu art. 35 Kpa. Postanowieniem z [...].07.2011 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało zażalenie (nazywając je skargą na bezczynność) za nieuzasadnione. Przedstawiając własną analizę przepisów ustawy z 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko w zakresie dotyczącym ustalania kręgu stron postępowania oraz analizę przepisu art. 49 Kpa dotyczącego form doręczenia stronom informacji o czynnościach procesowych SKO oceniło, że Burmistrz nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa uzasadniających stwierdzenie, że doszło do bezczynności. Skargę na powyższe postanowienie złożyła do sądu administracyjnego F. A. – M. w S. zarzucając naruszenie przepisów postępowania: - art. 37 § 2 Kpa w zw. z art. 28 oraz 77, 107 § 3 Kpa polegające na przyjęciu, że Burmistrz Miasta K. powołując się na nieprecyzyjne informacje o zagrożeniach związanych z funkcjonowaniem zamierzonej inwestycji uznał za strony postępowania wszystkich właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości położonych w promieniu 500 m od miejsca jej zaplanowania; - art. 12, 39, 49 Kpa oraz art. 74 ust. 3 ustawy z 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko poprzez przyjęcie, że art. 49 Kpa umożliwiał odstąpienie od procedury informowania o przebiegu postępowania w formie ogłoszenia na rzecz indywidualnych doręczeń, co w efekcie prowadzi do nieuzasadnionego przedłużenia toczącego się postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że postanowienie wydane po rozpoznaniu zażalenia na bezczynność nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem nie mieści się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być wyłącznie ściśle określone formy działalności organów administracji wymienione w art. 3 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Są nimi decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego i inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru. Zaskarżone w sprawie niniejszej postanowienie z [...].07.2011 r. nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego. Jak słusznie wskazało SKO w odpowiedzi na skargę, postanowienie wydane po rozpoznaniu zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 Kpa i zarzucającego bezczynność organu w prowadzeniu postępowania nie jest postanowieniem zaskarżalnym, bowiem Kpa "milczy" na temat jego zaskarżenia, a jak postanowiono w art. 141 § 1 Kpa zażalenie służy tylko wówczas, gdy Kodeks tak stanowi. Nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie, bowiem to, w którym jest wydawane, nadal się toczy oraz nie rozstrzyga sprawy co do istoty, bowiem nie zawiera autorytatywnego przesądzenia praw i obowiązków strony, a jedynie uznaje zażalenie za uzasadnione lub nie, co w efekcie sprowadza się do przyznania racji zarzutowi bezczynności (przewlekłości) lub jej odmowy. Postanowienie wydane na skutek rozpoznania zażalenia na podstawie art. 37 Kpa nie jest również elementem postępowania egzekucyjnego i zabezpieczającego. Mając na uwadze treść art. 52 ustawy z 30.08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) i warunek poprzedzenia każdej skargi wnoszonej do sądu administracyjnego uprzednim wyczerpaniem środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym stwierdzić trzeba, że zażalenie w trybie art. 37 Kpa, rozpoznawane przez organ wyższej instancji nad organem prowadzącym postępowanie, jest jedynie warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność. Stanowisko organu wyższej instancji odnośnie tego zażalenia nie podlega jednak kontroli sądu (vide postanowienie NSA z 20.01.2011 r., I OSK 33/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując, brak możliwości zakwalifikowania kwestionowanego orzeczenia SKO z [...].07.2011 r. do postanowień podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego powoduje, że złożona na takie orzeczenie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu jako wniesiona w sprawie spoza właściwości sądu administracyjnego. Z tych samych powodów (braku właściwości sądu) niedopuszczalne jest dokonywanie w niniejszym postępowaniu merytorycznej oceny zarzutów zawartych w skardze złożonej na postanowienie z [...].07.2011 r. oraz oceny postanowienia nią zakwestionowanego i ustosunkowanie się do wskazanej w jego uzasadnieniu argumentacji. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.