II SA/Bk 686/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. na pismo Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięć p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Stowarzyszenie F. Z. w B. wniosło skargę na pismo Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2008 roku Nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 11 sierpnia 2008 r. Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarga dotyczy czynności nie objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, ewentualnie o jej oddalenie z uwagi na brak podstaw do uznania, że organ dopuścił się bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub bezczynności organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wobec powyższego należy stwierdzić, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty, a sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. Skoro, zatem zaskarżone w niniejszym postępowaniu wezwanie do uzupełnienia braków formalnych określone przepisem art. 64 § 2 kpa nie należy do rozstrzygnięć wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a., tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. W konsekwencji oznacza to, że zaskarżenie tego typu rozstrzygnięcia jest niedopuszczalne. Uwzględniając powyższe oraz fakt, że skarżące Stowarzyszenie w pismach z dnia 5 grudnia 2008 r. oraz 5 lutego 2009 r. nie wskazało decyzji, postanowienia albo innego aktu lub czynności, które Wojewoda P. wydał lub winien wydać, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, jego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.