II SA/Bk 690/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H. W. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] sierpnia 2007 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję prezydenta miasta Ł. z [...] lipca 2007 r., którą cofnięto jej zezwolenie na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa i powyżej 18% alkoholu w lokalu gastronomicznym. Pismem z 11 października 2007 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podnosiła, że wykonanie decyzji wiązałoby się z koniecznością zwolnienia pracownika i zaprzestania prowadzenia działalności, co mogłoby spowodować dla skarżącej i zatrudnionej u niej osoby trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego przepisu, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 przywołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wspomniane przesłanki są cenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. W literaturze przedmiotu wyrażono pogląd, że określone w uregulowaniu art. 61 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania decyzji albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Podkreśla się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne, nie chodzi o to, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym, rzeczywiście wystąpiły lub już się ujawniały. Spełnienie określonych w tym przepisie przesłanek wymaga tylko stanu zagrożenia, czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy ze skargi w sądzie administracyjnym (zob. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy" 2005, Nr 14, s. 675). Mając na uwadze okoliczności przytoczone w uzasadnieniu wniosku, zdaniem Sądu, zachodzą w niniejszej sprawie przesłanki uzasadniające objęcie skarżącej tzw. tymczasową ochroną wynikającą z cytowanego uregulowania przepisu art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istnieje bowiem potencjalne ryzyko, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy sądowoadministracyjnej będzie skutkowało zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą, a zatem spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd rozpoznający sprawę zgadza się z wyrażonym w orzecznictwie poglądem, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę skarżącą źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 (postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl., powołane za: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, J.P. Tarno, Warszawa 2006, str.190). W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.