II SA/Bk 697/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia F.Z. w B. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2008 roku, Nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma w sprawie ustalenia lokalizacji drogi krajowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Stowarzyszenie F.Z. w B. wniosło skargę na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2008 roku Nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] sierpnia 2008 roku w sprawie ustalenia lokalizacji drogi krajowej. Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę przedstawił tok postępowania w niniejszej sprawie i wniósł o odrzucenie bądź oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga powyższa jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Przyczyna niedopuszczalności przedmiotowej skargi tkwi w charakterze wydanego przez Wojewodę P. w dniu [...] sierpnia 2008 roku rozstrzygnięcia. Dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy), oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty. Podkreślić należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych określone przepisem art. 64 § 2 kpa może nastąpić poprzez wydanie niezaskarżalnego postanowienia (vide: post. NSA z dnia 23 września 1986 r., IV SAB 13/86, OSP 1988, z. 5, poz. 125). W doktrynie przyjmuje się jednak również, iż może to nastąpić w formie wezwania połączonego z ostrzeżeniem albowiem żaden przepis nie stwarza podstawy do wydawania aktu administracyjnego - postanowienia. Mowa jest w nim o czynności wezwania, która ma postać szczególną, bowiem nie jest czynnością procesową (postępowanie nie jest wszczęte) (Komentarz do art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego [w:] G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-103, LEX, 2007, wyd. II). Bez względu zatem na formę tego rozstrzygnięcia jest to czynność nie podlegająca zaskarżeniu do organu wyższej instancji, może być natomiast analizowana przy ocenie czy organ administracji publicznej nie dopuszcza się bezczynności w rozpoznaniu wniosku strony. Wojewoda P. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 roku wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] sierpnia 2008 roku w sprawie ustalenia lokalizacji drogi krajowej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) do sądu administracyjnego przysługuje skarga jedynie na takie postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które bądź służy zażalenie albo które kończą postępowanie bądź które rozstrzygają sprawę co do jej istoty. Zaskarżone postanowienie, mocą którego wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pisma wydane w oparciu o art. 64 § 2 kpa, nie ma cech, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie służy bowiem na to postanowienie zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. Stąd dostrzegając niedopuszczalność skargi, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).