II SA/Bk 699/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 240/04 ze skargi w/w na decyzję Wojewody P. z dnia [...] marca 2004 r., Nr [...], zakończonego wyrokiem z dnia 15 lutego 2005 r. w przedmiocie umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie o pozwolenie na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę J. B. o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 240/04 W sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 240/04 ze skargi J. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] marca 2004 r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 15 lutego 2005 r. oddalił skargę oraz przyznał ustanowionemu z urzędu adwokatowi kwotę 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. Wyrok zapadł bezpośrednio po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem skarżącego i pełnomocnika (substytut wyznaczonego z urzędu adwokata). Na żądanie pełnomocnika skarżącego został mu doręczony wyrok wraz z pisemnym uzasadnieniem – dnia 10 marca 2005 r., po czym ustanowiony z urzędu adwokat poinformował sąd, iż nie znajduje podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. W dniu 10 czerwca bieżącego roku J. B. nadał drogą pocztową skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 240/04 wskazując jako podstawę żądania "pozbawienie możliwości działania". Poinformował, że wyrok z dnia 15 lutego 2005 r. został mu doręczony w dniu 10 marca bieżącego roku. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowego – Wojewoda P. postulował jej odrzucenie jako wniesionej po terminie, bądź – alternatywnie – wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. – (Dz. U NR 153, poz. 1270 ze zm.) przy skardze o wznowienie postępowania sąd administracyjny bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej przesłance wznowienia. Z braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. W sprawie niniejszej badanie kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi prowadzi do odpowiedzi negatywnej. Przedmiotowa skarga pozostaje spóźniona. Z mocy art. 277 cyt. ustawy skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. Jak wyżej wskazano – J. B. jako ustawową podstawę wznowienia wskazał pozbawienie możności działania na skutek naruszenia przepisów prawa (przesłanka określona w art. 271 pkt 2 p.p.s.a). Zatem trzymiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania liczy się od dnia, w którym dowiedział się o orzeczeniu. Datą tą jest dzień 15 luty 2005 r., albowiem na rozprawie oraz ogłoszeniu wyroku skarżący był obecny (protokół rozprawy k. 67 akt II SA/Bk 240/04). Tym samym termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął dnia 16 maja 2005 r. (dzień 15 maja przypadł na niedzielę – dzień ustawowo wolny od pracy). Tymczasem skarga została nadana z Urzędzie Pocztowym dnia 10 czerwca 2005 r. (koperta k. 5), a więc pozostaje spóźniona. Jako spóźniona – z mocy art. 280 § 1 cyt. ustawy podlegała odrzuceniu. o czym orzeczono jak na wstępie. Na marginesie - odnośnie wniosku skarżącego o zwolnienie od opłat sądowych, zawartego w piśmie z dnia 27 sierpnia 2005 r. i wniesionego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 24 sierpnia bieżącego roku o pozostawieniu go bez rozpoznania, to zostanie on rozpatrzony po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia, bądź otwarcia postępowania instancyjnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 222 p.p.s.a nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W chwili obecnej skarżący nie ma obowiązku uiszczania żadnych opłat sądowych, a wezwanie z dnia 21 lipca 2005 r. nie rodzi dla niego negatywnych skutków procesowych z uwagi na treść niniejszego orzeczenia oraz złożenie wniosku o zwolnienie.