II SA/Bk 702/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi M. Ł. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego M. W. wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r. nr[...], po rozpatrzeniu odwołania M. W. od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] lipca 2011r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia działek o nr [...]i [...] i[...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne: Pismem z 21 kwietnia 2011r. M. W. zwrócił się do Burmistrza S. o dokonanie rozgraniczenia działek budowlanych zabudowanych: nr [...] należących do rodziny W., nr [...] i [...]należących do T. i F.B., z ulicami, przy których są one usytuowane, tj. 1-ego M. i W. Burmistrz S. decyzją z [...] lipca 2011r., na podstawie art. 105 § 1 kpa, umorzył wszczęte postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu podał, że postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działką nr[...], stanowiącą współwłasność H. i M. W. w udziale 4/5 i R. W. w udziale 1/5, a działką nr [...] (przed odnowieniem ewidencji gruntów nr [...]i [...]), stanowiącą własność T. i F. B., przeprowadzone zostało w 1997 roku, na wniosek M. W. W związku z tym, iż zaistniał wówczas spór co do przebiegu linii granicznej pomiędzy w/w działkami, Urząd Rejonowy w W. M. działając w trybie przepisów art. 34 ust.2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne umorzył postępowanie administracyjne i z urzędu przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w W.M. Organ ustalił również, że Sąd Rejonowy postanowieniem z [...]czerwca 1998r. (sygn. akt[...]) orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości położonej w S., oznaczonej nr działki [...] z nieruchomością sąsiednią oznaczoną nr działki [...] wzdłuż linii łączącej na szkicu biegłego geodety punkty[...]. Powyższe ustalenia, zdaniem organu, dowodzą, że stan prawny przebiegu granicy nie uległ do chwili obecnej zmianie, co uzasadnia umorzenie wszczętego ponownie w tym zakresie - postępowania. Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. W., opisując w nim całą historię stosunków własnościowych od 1929 roku zarówno działki nr[...], której jest współwłaścicielem, jak i działek sąsiednich. Autor odwołania zakwestionował jednocześnie wszystkie dotychczasowe pomiary, orzeczenia sądowe, działania organów administracji dotyczące sprzedaży gruntów, wskazując dodatkowo na nieprawidłowości w przebiegu granic działek sąsiednich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu w/w odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności wyjaśnił, że proces rozgraniczenia nieruchomości, określony w rozdziale 6 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wszczynany jest na wniosek, składa się z dwóch stadiów: administracyjnego i sądowego, a jego celem jest ustalenie zasięgu prawa własności nieruchomości. Samo zaś rozgraniczenie polega na ustaleniu przebiegu granic nieruchomości z przyległymi nieruchomościami przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwaleniu tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzeniu odpowiednich dokumentów. SKO podkreśliło jednocześnie, że rozgraniczenie nieruchomości następuje w każdym wypadku, gdy granice nieruchomości stały się sporne. Odnosząc powyższe rozważania do złożonego przez M. W. wniosku o rozgraniczenie, organ uznał, że w przedmiotowej sprawie nie istnieje spór graniczny, stąd też brak jest podstaw do przeprowadzenia ponownego rozgraniczenia nieruchomości. Końcowo organ wyjaśnił, że nie mógł merytorycznie odnieść się do pozostałych zarzutów odwołania, albowiem dotyczą one postanowienia Sądu Rejonowego z [...] czerwca 1998r., które jest prawomocne, a jego ustalenia wyłączają możliwość innego uregulowania kwestionowanej przez skarżącego granicy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł M. W., zarzucając urzędom, sądom, SKO, biegłym sądowym – geodetom działania niezgodne z prawem. Autor skargi opisuje też szeroko swoje problemy związane z użytkowaniem działki nr [...]od chwili jej zakupu, kwestionuje wszystkie dotychczasowe pomiary oraz działania różnych organów administracji oraz sądów w zakresie poruszanych przez niego spraw dotyczących zarówno "przywrócenia zawłaszczonego gruntu z działki nr[...], jak i gospodarki innymi gruntami". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2011r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia [...] lipca 2011r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia działek o nr [...]i [...] i[...]. W ocenie Sądu kontrolowane rozstrzygnięcie jest prawidłowe, albowiem, jak słusznie uznały organy administracji, w przedmiotowej sprawie zaszła bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, skutkująca koniecznością jego umorzenia. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. Z prawidłowych ustaleń organu wynika, że wniosek skarżącego o rozgraniczenie działki nr[...], stanowiącej współwłasność H. i M. W. w udziale 4/5 i R. W. w udziale 1/5, z działką nr [...] (przed odnowieniem ewidencji gruntów nr [...]i[...]), stanowiącą własność T. i F. B., dotyczy granicy, której przebieg został utrwalony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w W. M z dnia [...] czerwca 1998r. (sygn. akt[...]). Dokonane rozgraniczenie jest obowiązujące, gdyż, jak słusznie stwierdziły organy, w sprawie nie wystąpił nowy spór graniczny. Okoliczność braku nowego sporu potwierdził sam skarżący w trakcie przesłuchania w dniu 5 lipca 2011r. stwierdzając, że przedmiotowa granica na gruncie przebiega po linii ogrodzenia, a więc zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z [...] czerwca 1998r., przebieg granicy nie uległ zmianie, nie miały też miejsca inne zdarzenia, które świadczyłyby o przesunięciu granicy ustalonej w/w orzeczeniem lub naruszeniu przygranicznego pasa gruntu. Ponadto, jak podał skarżący, pomiędzy stronami nie ma też konfliktów na tym tle. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, potwierdzają słuszność zajętego przez organy stanowiska i przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie nie istnieje spór graniczny, a tym samym brak przesłanek do przeprowadzenia ponownego rozgraniczenia nieruchomości. Zaistniały stan sprawy skutkował koniecznością umorzenia prowadzonego postępowania, co też uczyniły orzekające w sprawie organy. Na prawidłowość zaskarżonej decyzji nie mają też wpływu okoliczności podniesione w skardze, gdyż w większości są to ogólne zastrzeżenia do działalności organów różnych szczebli, orzekających w różnych sprawach, co nie podlega kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie. Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znalazły oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.