II SA/Bk 708/08

WyrokWSA w Białymstoku2009-02-05

Skład orzekający: Stanisław Prutis, Grażyna Gryglaszewska, Danuta Tryniszewska-Bytys

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest wielokrotne przedłużanie terminu czasowej rejestracji pojazdu, jeśli organ administracji publicznej już raz przedłużył ten termin o 14 dni?
Ratio decidendi
Przepis art. 74 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym dopuszcza jednorazowe przedłużenie terminu czasowej rejestracji pojazdu o 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją. Brak jest podstaw prawnych do dalszego przedłużania tego terminu, co potwierdza utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych. W związku z tym, odmowa kolejnego przedłużenia czasowej rejestracji jest zgodna z prawem.
Stan faktyczny
J.C. złożył wniosek o rejestrację pojazdu, który został czasowo zarejestrowany na 30 dni. Termin ten został następnie jednorazowo przedłużony o 14 dni. Po upływie tego terminu, J.C. wystąpił o kolejne przedłużenie, jednak organ odmówił, wskazując na brak podstaw prawnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP dotyczących prawa własności i równego traktowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 05 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia czasowej rejestracji pojazdu - oddala skargę.- Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności. Wnioskiem z dnia 18.10.2007 r. J. C. wystąpił do Prezydenta B. o rejestrację pojazdu marki A. [...] kat. (nr VIN: [...]). Decyzją z dnia [...] października 2007 r. organ zarejestrował pojazd czasowo na okres 30 dni, wydając pozwolenie czasowe nr [...], oraz tablice rejestracyjne o nr BI [...]. Następnie w dniu 16.11.2007 r., w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją, przedłużono ważność pozwolenia czasowego do dnia 01.12.2007 r., zaś jeszcze dnia 23.11.2007 r. wnioskodawca wystąpił o przedłużenie terminu czasowej rejestracji pojazdu do czasu wydania ostatecznej decyzji w przedmiocie rejestracji. W tych okolicznościach organ w dniu 04.12.2007 r. poinformował stronę o braku podstaw prawnych do ponownego przedłużenia ważności pozwolenia czasowego ponad termin określony w art. 74 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W wyniku złożonego przez J. C. zażalenia na bezczynność Prezydenta B. w sprawie przedłużenia tymczasowej rejestracji przedmiotowego samochodu osobowego marki A. [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z [...].04.20008 r. uwzględniło je i wskazało organowi I instancji 14 dniowy termin do załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej. W związku z powyższym Prezydent Miasta B. wydał decyzję z dnia [...].05.2008 r. (znak: [...]), którą odmówił przedłużenia czasowej rejestracji przedmiotowego pojazdu. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, że przepis art. 74 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym przewiduje jednorazową możliwość przedłużenia terminu czasowej rejestracji na okres 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją pojazdu, zaś obowiązujące przepisy prawa nie przewidują sytuacji dalszego przedłużenia terminu czasowej rejestracji. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł J. C. zarzucając naruszenie przepisów Konstytucji, a mianowicie: 1) art. 31 ust. 3 Konstytucji RP - poprzez ograniczenie zakresu korzystania z prawa własności, które to ograniczenie nie jest konieczne w demokratycznym państwie oraz w sposób naruszający istotę tego prawa, 2) art. 64 ust. 3 Konstytucji RP - poprzez ograniczenie własności w sposób naruszający istotę tego prawa, 3) art. 33 ust. 1 Konstytucji RP - poprzez naruszenie zasady równego traktowania. Odwołujący się wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji o przedłużeniu rejestracji czasowej, zaś w uzasadnieniu odwołania podniósł, że jedynym punktem spornym w sprawie jest kwestia roku produkcji pojazdu, która to okoliczność jest relatywnie błaha z punktu widzenia interesu publicznego i nie usprawiedliwia tak dalekiej ingerencji w jego konstytucyjne prawa. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał na treść przepisu art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym przedłużenia czasowej rejestracji organ może dokonać tylko i wyłącznie jeden raz, na okres 14 dni, co też organ I instancji uczynił. Dalsze przedłużanie tego terminu nie jest możliwe w obecnym stanie prawnym, gdyż brak ku temu podstaw prawnych. Skargę na niniejszą decyzję wywiódł do tutejszego sądu administracyjnego J. C., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił - podobnie jak w odwołaniu - naruszenie tych samych przepisów prawa, a mianowicie: art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 3 oraz art. 33 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skargi skarżący wywiódł, że odmowa "przedłużenia" rejestracji czasowej przedmiotowego pojazdu istotnie ogranicza możliwość korzystania z jego własności, gdyż korzystanie z pojazdu jest niemożliwe wskutek braku rejestracji. Podkreślił, że pojazd jest całkowicie sprawny technicznie, jego status własnościowy nie wzbudza żadnych wątpliwości, zaś jedyną kwestią sporną z organem jest określenie roku produkcji pojazdu. Skarżący stwierdził również, że organ nie wykorzystał możliwości przedłużenia terminu rejestracji na wniosek strony ze względu na konieczność dodatkowych badań technicznych pojazdu, albowiem określony we wniosku o rejestrację rok produkcji pojazdu (2005) był wykazany w dokumentacji i potwierdzony w ramach badań technicznych, zaś następnie zmieniony przez diagnostę na prośbę organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skargę należało oddalić, albowiem jej zarzuty były nieuzasadnione. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje tylko w takim przypadku, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, tego rodzaju naruszeń prawa nie można przypisać kwestionowanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2008r., jak i poprzedzającej jej wydanie decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] maja 2008 r. Czasowa rejestracja pojazdu z urzędu następuje w wypadkach, gdy zachodzi potrzeba sprawdzenia lub uzupełnienia dokumentów. Jest ona możliwa po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu. Prawo o ruchu drogowym, okoliczności uzasadniające czasową rejestrację pojazdu z urzędu uzależnienia od złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, co prowadzi do konkluzji, że chodzi o czas niezbędny do sprawdzenia dokumentacji dołączonej do wniosku. Z "Instrukcji w sprawie czynności związanych z czasową rejestracją pojazdu z urzędu", stanowiącej załącznik do Rozporządzenia z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t. j. Dz. U. 2007 r., Nr 137, poz. 968 ze zm.) wynika, że po dokonaniu czasowej rejestracji pojazdu z urzędu, a przed wystawieniem dowodu rejestracyjnego, organ rejestrujący prowadzi postępowanie wyjaśniające dotyczące własności pojazdu i jego cech identyfikacyjnych oraz, w razie konieczności, w przypadku pojazdu sprowadzonego i zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą: a) weryfikuje dane zawarte w zaświadczeniu z przeprowadzonego badania technicznego pojazdu, b) weryfikuje dane zawarte w dokumencie odprawy celnej przywozowej i wyjaśnia z właściwymi organami celnymi, c) weryfikuje dane dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli samochód osobowy został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego i wyjaśnia z wystawiającym ten dokument. Postępowanie w sprawie będącej przedmiotem osądu wszczęte zostało wnioskiem strony z dnia 18.11.2007r. o rejestrację pojazdu marki A. [...]. W wyniku wszczęcia przez organ postępowania o rejestrację pojazdu, na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.). dokonano z urzędu rejestracji czasowej na okres 30 dni. Z uwagi na upływ 30 dniowego terminu do tymczasowej rejestracji pojazdu organ I instancji dokonał przedłużenia tego terminu o kolejne 14 dni, na co zezwalał przepis art. 74 ust. 3 zdanie drugie Prawa o ruchu drogowym. Zgodnie z treścią ww. przepisu art. 74 ust. 3 czasowej rejestracji dokonuje się na okres nieprzekraczający 30 dni, z zastrzeżeniem ust. 4. Termin ten może być jednorazowo przedłużony o 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją pojazdu. Zgodnie z orzecznictwem jak i literaturą przedmiotu w tej materii, czasowej rejestracji z urzędu dokonuje się na czas nieprzekraczający 30 dni (art. 74 ust. 3 ww. ustawy), jednakże może on być przedłużony o 14 dni, i to tylko jeden raz, w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją pojazdu. Chodzi o rejestrację stałą, o której mowa w art. 72 (vide: R. A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, LEX a Wolters Kluwer business, Warszawa 2008, s. 584, podobnie wyrok NSA z dnia 7 maja 1998 r., II SA 305/98, LEX nr 41671). Wracając na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa są niezasadne, zaś organy administracji publicznej obu instancji wydały decyzje zgodne z prawem. Prezydent Miasta B. wydając decyzję o odmowie przedłużenia terminu do czasowej rejestracji pojazdu dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i prawnych, dając temu wyraz w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2008 r. Skarżący, posiadając już raz wydłużony okres czasowej rejestracji (o 14 dni), żądał kolejnego wydłużenia terminu do czasu wydania ostatecznej decyzji kończącej postępowanie o rejestrację pojazdu. W ocenie Sądu powyższe żądanie skarżącego zostało słusznie zakwalifikowane jako niezgodne z przepisem art. 74 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, co też prawidłowo oceniły organy rozstrzygające w sprawie. Jeszcze raz należy bowiem podkreślić, iż ww. przepis ustawy wyraźnie wskazuje tylko i wyłącznie na jednokrotną możliwość przedłużenia terminu czasowej rejestracji i to na ściśle wskazany okres (14 dni). Podzielić też należy pogląd SKO w B., który jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, a wywodzący się jeszcze z prawa rzymskiego, iż wyjątki od reguły nie podlegają wykładni rozszerzającej -"exceptiones non sunt extendendae". W okolicznościach przedmiotowej sprawy, zarzuty skarżącego naruszenia przepisów Konstytucji RP nie mogły zatem zostać uznane za zasadne, albowiem organy działały w oparciu o prawidłowo wskazane podstawy prawne, nie uchybiając przy tym normom prawa procesowego określonym w kpa. W ocenie Sądu, przy rozstrzyganiu sprawy administracyjnej nie została złamana żadna z konstytucyjnych zasad, w szczególności zasada równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji), ani też zasada wolności (przejawiająca się w tej sprawie, zdaniem skarżącego, złamaniem zakazu ograniczania praw jednostki – art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP). Zdaniem tutejszego sądu administracyjnego wyrażone w Prawie o ruchu drogowym przepisy (w szczególności art. 74 ust. 3) nie nastręczają obaw, co do ograniczenia podstawowych praw jednostki wyrażonych w ustawie zasadniczej. Niemniej jednak, w razie odmienności takiego poglądu jednostce przysługuje skarga konstytucyjna wyrażona w art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Wobec niepotwierdzenia się zarzutów skargi podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło