II SA/Bk 71/07

PostanowienieWSA w Białymstoku2007-02-26

Skład orzekający: Grażyna Gryglaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej, które nie jest decyzją ani postanowieniem, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Pismo organu administracji publicznej, które nie ma charakteru decyzji lub postanowienia, nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego obejmuje jedynie decyzje i postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, w stosunku do których wyczerpano środki zaskarżenia. Zaskarżone pismo nie spełnia tych kryteriów, dlatego skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na pismo Starosty H. z dnia [...] grudnia 2006 roku, dotyczące opinii odnośnie prawidłowości wykonania raportu oddziaływania na środowisko. Starosta H. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2007 roku w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. H., J. W. i J. G. na pismo Starosty H. z dnia [...] grudnia 2006 roku, Nr [...] w przedmiocie opinii odnośnie prawidłowości wykonania raportu oddziaływania na środowisko p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. E. H., J. W. i J. G. złożyli do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Starosty H. z dnia [...] grudnia 2006 roku, Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Starosta H. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga powyższa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przyczyna niedopuszczalności przedmiotowej skargi tkwi w charakterze pisma adresowanego do skarżących. Podkreślić trzeba, że dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy), oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty. Zaskarżone pismo Starosty H. z dnia z dnia [...] grudnia 2006 roku nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także określonych w punktach następnych tegoż uregulowania. Kwestie w nim omówione nie zostały objęte decyzją administracyjną organu. Nie służy również na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. Z uwagi zatem na niedopuszczalność skargi, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia, orzekając jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło