II SA/Bk 713/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z [...] sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z [...] czerwca 2010 r. nr [...] ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci budowy ulic i ich uzbrojenia w zakresie szczegółowo wskazanym w decyzji. Skargę na powyższą decyzję organu II instancji, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji oraz decyzji organu I instancji, złożył do sądu administracyjnego S. R. Skarżący podniósł zarzuty merytoryczne wobec decyzji wskazując, że nie są one zgodne z prawem i naruszają jego interes prawny. W kwestii wstrzymania wykonania wskazał, że z punktu widzenia przepisów prawa bezcelowe jest nadawanie rozstrzygnięciu "środowiskowemu" rygoru natychmiastowej wykonalności, bowiem nie ma możliwości wykonania takiej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu następuje na wniosek skarżącego, który powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Istotne jest również, że akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem co do zasady aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. Zdaniem składu orzekającego charakter prawny kwestionowanych rozstrzygnięć powoduje, że nie wywołują one skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem nie podlegają wykonaniu w rozumieniu podanym wyżej. Rozstrzygnięcie środowiskowe ma charakter opiniodawczy i zapada w postępowaniu stanowiącym etap poprzedzający wydanie np. decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o pozwoleniu na budowę (vide art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.). Zatem to nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (jak np. pozwolenie na budowę). Decyzja ta nie zezwala bezpośrednio na realizację inwestycji, nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego – szkodliwego dla skarżącego, w jego ocenie - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. W związku z treścią wniosku wskazać też trzeba, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji (vide postanowienia NSA z 10.07.2008 r., II OZ 742/08, Lex nr 493682 oraz z 14.05.2009 r., II OSK 715/09, Lex nr 564227). Powyższe rozumowanie zostało potwierdzone przez S. R., który wyraził w uzasadnieniu skargi wątpliwość co do możliwości wykonania decyzji środowiskowej. W tych okolicznościach bezskuteczne prawnie pozostaje nadanie rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnemu, utrzymanemu w mocy przez organ odwoławczy, rygoru natychmiastowej wykonalności. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.