II SA/Bk 715/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., wydaną w sprawie [...] Starosta Z. uchylił decyzję Starosty Z. z dnia [...]08.2003 r. w sprawie zarejestrowania samochodu osobowego marki V. G. [...] nr nadwozia [...], nr silnika [...], rok złożenia 1993, data pierwszej rejestracji [...]06.1993 r., na który wydano dowód rejestracyjny nr [...] i tablice rejestracyjne [...] – zarejestrowany na W. G. Uzasadniając swoje stanowisko Starosta Z. podał, że w dniu [...]08.2003 r. W. G. złożyła wniosek o rejestrację samochodu osobowego marki V. G. [...] nr nadwozia [...], nr silnika [...], rok złożenia 1993, data pierwszej [...]06.1993 r., dołączając do wniosku stosowne dokumenty, na podstawie których pojazd został zarejestrowany, wydano dowód rejestracyjny [...] z adnotacją o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem i zalegalizowane tablice rej. [...]. Następnie w dniu [...]05.2004 r. Starostwu Powiatowemu w Z. doręczone zostało Postanowienie prokuratura Prokuratury Rejonowej B.-P. w B. z dnia [...] maja 2004 r. w przedmiocie dowodów rzeczowych po umorzeniu śledztwa, sygn. akt [...]. Z powyższego orzeczenia wynika, zdaniem organu I instancji, że przedmiotowy pojazd został sprzedany J. P., na co wskazuje umowa kupna-sprzedaży z dnia [...]12.2003 r. W dniu [...]05.2004 r. Starosta Z. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie przerobienia numerów identyfikacyjnych w pojeździe marki VW G. o nr rejestracyjnym [...]. Pismem z dnia [...]06.2004 r. Prokuratura Rejonowa B.-P. w B. przesłała do Starosty Z. dowód rejestracyjny [...]. Pan J. P. złożył oświadczenie, że w dniu [...]06.2004 r. została rozwiązana umowa kupna-sprzedaży przedmiotowego samochodu, zawarta pomiędzy W. G., jako sprzedającą a nim jako kupującym. W dniu [...]06.2004 r. W. G. została zapoznana ze zgromadzonym materiałem w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [...]06.2004 r. Starosta Z. wystąpił do Prokuratury Rejonowej B.-P. w B. z prośbą o nadesłanie dokumentów potwierdzających ingerencję w pola numerowe pojazdu. Przekazana Opinia nr [...] wydana przez Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Wojewódzkiej Policji w B. zawierała wnioski, zgodnie z którymi numer znajdujący się na polu numerowym nadwozia samochodu nie jest numerem oryginalnym, lecz powstał poprzez wstawienie w miejsce oryginalnego pola numerowego elementu z numerem widniejącym (tzw. wstawka). Numer widniejący na polu numerowym silnika samochodu nie jest oryginalny. Został sfałszowany poprzez głębokie zeszlifowanie znaków numeru pierwotnego i nabicie widniejących przy użyciu znakowników ręcznych. W świetle powyższego Starosta Z. decyzją z dnia [...]07.2004 r. – uchylił decyzję o rejestracji przedmiotowego pojazdu. Z powyższą decyzją nie zgodziła się W. G. W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia podała, że postępowanie dotyczące jej samochodu zostało umorzone przez Prokuraturę Rejonową B.-P. z powodu niewykrycia sprawcy, a samochód został zwrócony skarżącej. Odwołująca podniosła również, że jest osobą pokrzywdzoną, ponieważ samochód nabyła w dobrej wierze. W. G. wskazała nadto, że samochód jest jej bardzo potrzebny, gdyż pracuje jako dyrektor Szkoły Podstawowej w S., gmina Sz. i do pracy musi dojeżdżać 15 kilometrów, poza tym ma do załatwienia wiele spraw związanych z funkcjonowaniem szkoły z racji pełnienia funkcji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...]09.2004 r. – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję uznając, iż nie narusza ona prawa, bowiem skarżąca przedstawiła dowód rejestracyjny niezgodny z rzeczywistymi numerami silnika i nadwozia pojazdu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, wywiodła Pani W. G. zarzucając: - naruszenie przepisu art. 149 § 1 i 2 kpa poprzez wszczęcie i przeprowadzenie postępowania w sprawie bez uprzedniego wydania prawomocnego postanowienia o wznowieniu postępowania, - naruszenie przepisu art. 7 kpa poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu prawnego skarżącej w przedmiocie uznania jej prawa własności do samochodu i dobrej wiary przy ponownym przerejestrowaniu, - naruszenie przepisu art. 10 § 1 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed organami administracji publicznej, - naruszenie przepisu art. 77 § 1 kpa poprzez niezebranie całościowe dowodów z poprzednich rejestracji pojazdu i brak wyczerpującej analizy materiału dowodowego w sprawie, w szczególności pierwszej rejestracji. - naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 5 kpa poprzez wadliwe przyjęcie, iż w sprawie zaistniała powyższa przesłanka do wznowienia postępowania, - naruszenie przepisu art. 146 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie terminu przedawnienia od daty ogłoszenia decyzji organu administracyjnego po pierwszej rejestracji przedmiotowego samochodu osobowego dokonanej w dniu [...]06.1993 r., - naruszenie przepisu art. 72 ust. 1 pkt ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez wadliwe przyjęcie, iż skarżąca nie legitymuje się dowodem własności pojazdu, co pozostaje w rażącej sprzeczności z nieuchyloną i ważną umową kupna-sprzedaży tegoż pojazdu z dnia [...]07.2003 r. sporządzoną pomiędzy Panem T. P. a skarżącą. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosząc o jej oddalenie podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem organy nie naruszyły prawa Organy administracji państwowej wznowiły postępowanie administracyjne postanowieniem z dnia [...]07.2004 r. W sytuacji , gdy na powyższe postanowienie nie służy zażalenie – nie musi ono być prawomocne w chwili orzekania w trybie art. 151 kpa. W myśl powyższego niezasadny jest zarzut naruszenia art. 149 § 1 i 2 kpa. Niezrozumiały jest także zarzut skarżącej, aby w trybie art. 7 kpa organy prowadziły ustalenia w postępowaniu administracyjnym dotyczące tytułu własności przedmiotowego samochodu, ponieważ kognicję w tym zakresie posiada wyłącznie sądownictwo cywilne. Nietrafny jest również zarzut naruszenia art. 10 kpa, bowiem organ odwoławczy, do którego obowiązków należy, w trybie art. 138 kpa, przeprowadzić rozpatrzenie sprawy merytorycznie od nowa – sanował błąd organu I instancji i zawiadomił skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami w ciągu 7 dni w trybie art. 10 kpa (k. 9 akt administracyjnych). Organy także nie naruszyły dyspozycji art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. nr 58, poz. 515 z 2003 r. z późn. zmianami), poprzez uchylenie decyzji z dnia 04.08.2003 r., w sytuacji, gdy dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym będącym w posiadaniu skarżącej, nie odpowiadają numerom silnika i nadwozia przedmiotowego samochodu. W tym miejscu należy podkreślić stanowczość i rzeczowość uzasadnienia organu odwoławczego oraz przytoczenie przez tenże organ szeregu adekwatnych orzeczeń sądowych na poparcie swojego słusznego stanowiska. W ocenie Sądu również nietrafny jest zarzut skarżącej o braku przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, w sytuacji toczącego się postępowania karnego w przedmiocie ustalenia sprawców przerobienia numerów silnika i nadwozia samochodu. Kwestia umorzenia tego postępowania z uwagi na niewykrycie sprawcy nie mają wpływu na sprawę niniejszą. Nie nastąpiło także przedawnienie bowiem, jak słusznie zauważa organ, okres 5-letni liczyć należy nie od dnia pierwszej rejestracji ale od dnia wydania decyzji Starosty Z. z [...]08.2003 r. Tak więc nie nastąpiło naruszenie art. 146 § 1 kpa. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) .