II SA/Bk 715/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia i uzupełnienia braków formalnych zażalenia w sprawie ze skargi C. Z. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi gminnej p o s t a n a w i a przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia i uzupełnienia braków formalnych zażalenia Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. odrzucono zażalenie C. Z. na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Środek zaskarżenia został odrzucony z tego powodu, że w wyznaczonym terminie nie został uiszczony wpis oraz nie nadesłano brakujących odpisów. Orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2010 r. (k. 397). W dniu 9 sierpnia 2010 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie 15 odpisów zażalenia. Wraz z wnioskiem został uiszczony wymagany wpis oraz złożono brakujące odpisy zażalenia (k. 384). W uzasadnieniu wniosku podano, że skarżący nie odebrał wezwania do usunięcia braków zażalenia, albowiem nie dotarła do niego informacja o możliwości odebrania przesyłki poleconej w urzędzie pocztowym – nie było awizo w odbiorczej skrzynce adresowej. W okresie złożenia przesyłki skarżący wypełniał obowiązek świadczenia pracy na rzecz zatrudniającego go pracodawcy, w godzinach uznanych jako godziny robocze również dla roznosicieli pocztowych, co czyniło niemożliwym odebranie przesyłki bezpośrednio od roznosiciela. O zarządzeniu Sądu wnioskodawca dowiedział się w trakcie rozmowy z sąsiadem, który odebrał pismo o odrzuceniu zażalenia. Rozmowa miała w miejsce w dniu 4 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 ustawy wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Na wstępie odnieść się jednak należało do kwestii dochowania przez skarżącego siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. W sprawie niniejszej przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu w którym skarżący dowiedział się o treści zarządzenia, tj. zgodnie z tym co podano we wniosku w dniu w dniu 4 sierpnia 2010 r. Wniosek zaś został złożony osobiście w dniu 9 sierpnia 2010 r. a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został uiszczony wpis od zażalenia oraz zostały złożone brakujące odpisy. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględnienia wniosku. W dalszej kolejności należało ocenić, czy argumenty skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków zażalenia nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu również i ta przesłanka została spełniona. Z okoliczności doręczenia wezwania, które ostatecznie na skutek tego, że nie zostało odebrane przez skarżącego, zostało złożone do akt ze skutkiem doręczenia, należy wnioskować, że istotnie nieuzupełnienie braków zażalenia w wyznaczonym terminie było skutkiem niewiedzy skarżącego o obowiązku ich uzupełnienia. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.