II SA/Bk 717/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie asesor WSA Jacek Pruszyński,, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi H. Ś. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków i umorzenia postępowania organu I instancji oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] uchylono w całości decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] orzekającą o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B., obręb Nr [...] – M. w stosunku do działki oznaczonej numerem [...], polegającej na wpisaniu w miejsce działki nr [...] o powierzchni 0,0646 ha wyodrębnione z niej działki o nr: [...] o powierzchni 0,0437 ha i [...] o powierzchni 0,0210 ha zgodnie z wykazem zmian danych ewidencyjnych i mapą do uregulowania stanu prawnego, sporządzonymi przez geodetę uprawnionego – A. I. (uprawnienia nr [...]), przyjętymi do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. pod numerem [...], stanowiącymi załącznik do decyzji i umorzono postępowanie pierwszej instancji. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Pismem z dnia [...] maja 2007 r. (data wpływu do Departamentu Geodezji Urzędu Miejskiego w B.) H. Ś. wniosła o wprowadzenie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B., polegającej na ujawnieniu działek wydzielonych z nieruchomości oznaczonej w obrębie [...] – M., nr [...], dla której został urządzony zbiór dokumentów [...] IX Wydziału Sądu Rejonowego w B. W następstwie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, Prezydent B. decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. orzekł o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B. zgodnie z wnioskiem H. Ś. Za podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia uznano dokumentację geodezyjno - kartograficzną opracowaną przez geodetę uprawnionego i przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. W ocenie organu dokonanie innego podziału nie jest możliwe, gdyż przebieg obecnej granicy jest zgodny z zapisami aktu notarialnego Rep. Nr [...] z dnia [...] lipca 1935 r. Od tej decyzji K. D. złożył odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. zarzucając jej rażące naruszenie prawa. Odwołujący podkreślił, iż powołany w decyzji zbiór dokumentów [...] Sądu Rejonowego w B. jest w terminologii prawniczej tzw. zbiorem "pustym", albowiem nie ma w nim śladu jakichkolwiek dokumentów własności i został on założony ze względu na konieczność zabezpieczenia nakładów inwestycyjnych na nieruchomości. Ustanawiając w/w zbiór dokumentów nie złożono doń żadnego aktu notarialnego, w szczególności zaś aktu z dnia [...] lipca 1935 r. (Rep. Nr [...]). Co więcej wskazany akt notarialny nie może być dowodem nabycia własności przez kogokolwiek, żadna bowiem ze stron postępowania nie jest spadkobiercą stawających do powyższego aktu, może natomiast służyć przy dowodzeniu prawa do tytułu własności. Jednakże udowadnianie tytułu własności winno następować w trybie postępowania sądowego a nie administracyjnego. W konsekwencji powyższego organ I instancji samowolnie stwierdził, iż strony postępowania są spadkobiercami właścicieli, przez co rażąco wkroczył w kompetencje sądu w zakresie procedur dotyczących stwierdzenia nabycia praw do spadku i ewentualnie jego działu. Końcowo odwołujący podniósł, iż ustalenie przebiegu granicy w poprzek domu jest swego rodzaju wyłomem, albowiem narusza obecny stan spokojnego posiadania, odcina nowo kreowanych właścicieli od mediów. Skoro decyzja ma charakter związany ze zniesieniem współwłasności, to w sprawie należy mieć na uwadze treść art. 211 kc. W wyniku rozpoznania powyższego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. uchylił w całości rozstrzygnięcie organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia podkreślono, iż zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) ewidencja gruntów i budynków jest jednolitym dla kraju i systematycznie aktualizowanym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Stosownie zaś do § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454) do zadań Starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymywanie w stanie aktualności, to jest zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Powołując się zaś na utrwaloną linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano, iż zapisy w ewidencji gruntów mają wyłącznie charakter techniczno - deklaratoryjny, co oznacza, iż nie kształtują nowego stanu prawnego nieruchomości, a organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Tymczasem w ocenie organu odwoławczego źródłem sporu w rozpatrywanej sprawie jest zagadnienie dotyczące zasięgu prawa własności nieruchomości nabytej przez J. K. i M. K. mocą aktu notarialnego Rep. Nr [...] z dnia [...] września 1930 r. oraz zasięgu prawa własności nieruchomości nabytej przez M. K. i A. K. mocą aktu notarialnego Rep Nr [...] z dnia [...] lipca 1935 r. Powołując się na ustalenia organu I instancji wskazano, iż z nieruchomości nabytych w/w aktami notarialnymi wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa grunty w postaci dwóch działek o nr [...] i powierzchni 259 m² oraz nr [...] i powierzchni 122 m². Wywłaszczenia dokonano na mocy orzeczeń Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urzędu Spraw Wewnętrznych w B. z dnia [...] października 1962 r. Nr [...] i z dnia [...] grudnia 1962 r. Nr [...]. W aktach sprawy organu I instancji brak jest tych orzeczeń. Dalej wskazano, iż w 1964 r. podczas zakładania operatu ewidencji gruntów na miasto B. z w/w nieruchomości została utworzona jedna działka o nr [...] i powierzchni 0,0654 ha w obrębie [...] przy ul. H. [...]. Natomiast w roku 1978 w wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów m. B. działka nr [...] otrzymała nowy nr [...] i powierzchnię 0,0686 ha w obrębie nr [...] przy ul. H. [...]. W roku 1981 działka nr [...] o powierzchni 0,0686 ha uległa podziałowi na działki nr [...] o powierzchni 0,0040 ha i nr [...] o powierzchni 0,0646 ha. Przy czym działkę nr [...] o powierzchni 40 m² wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] marca 1981 r. Nr [...]. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy stwierdził, iż Prezydent B. dokonując w postępowaniu o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów w stosunku do nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] - posiadającej faktycznie nieuregulowany stan prawny - jej podziału na dwie działki: o nr [...] i powierzchni 0,0437 ha oraz o nr [...] i powierzchni 0,0210 ha, w konsekwencji orzekając także o własności nowopowstałych działek naruszył obowiązujące przepisy ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Organ podkreślił, iż okoliczność przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w MODGiK w B. dokumentacji geodezyjno – kartograficznej nie może stanowić merytorycznej podstawy podjętego rozstrzygnięcia. Przedmiotowa dokumentacja dotycząca w istocie podziału działki nr [...] została bowiem opracowana i przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z naruszeniem przepisów prawa, to jest przepisu art. 97 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) i § 4 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie trybu i sposobu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004 r. Nr 268, poz.2663). Nie godząc się z tym stanowiskiem H. Ś. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wnosząc o uchylenie decyzji organu II instancji. Skarżąca podniosła, iż dokonany podział nie był związany ze zniesieniem współwłasności ani też nie był wykonany na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podziału dokonano w celu uregulowania stanu prawnego działki nr [...] położonej w B. przy ul. H. Nr [...]. W tym miejscu skarżąca powołała się na liczne dokumenty potwierdzające jej stanowisko, które znajdują się w operacie technicznym wykonanym przez geodetę uprawnionego, a które nie zostały rozpatrzone przy załatwianiu odwołania i wydawaniu zakwestionowanej decyzji. Skarżąca podkreśliła, iż w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne wskazuje się właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – inne osoby fizyczne i prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. Z tego też powodu zwróciła się do Prezydenta B. o wprowadzenie zmiany w operacie ewidencji polegającej na wprowadzeniu właścicieli wynikających z aktów prawnych. Końcowo wskazała, iż pozostawanie tego stanu w formie dotychczasowej współwłasności nie daje możliwości urządzenia księgi wieczystej, ponieważ w żadnym z dotychczasowych dokumentów stan współwłasności do działki nr [...] nie występuje. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie i wniósł o jej oddalenie. W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie zarówno opracowanie dokumentacji technicznej dotyczącej w istocie podziału działki nr [...], jak i jej przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa. Z mapy do regulacji stanu prawnego nieruchomości nr [...] przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wynika, że została ona opracowana w trybie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, tymczasem w postępowaniu odwoławczym ustalono ponad wszelką wątpliwość, że opracowanie tej dokumentacji nie nastąpiło w oparciu o wskazane przepisy. Jeśli zatem podziału działki nr [...] nie można dokonać w trybie przepisów art. 92-100 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to ewentualny jej podział w celu regulacji stanu prawnego nieruchomości, w tym rozstrzygnięcia możliwości wydzielenia gruntów uprzednio nabytych w/w aktami notarialnymi może zdaniem organu nastąpić w postępowaniu przed sądem powszechnym, a nie w postępowaniu o wprowadzenie zmiany w operacie ewidencji gruntów. Uczestnik postępowania – K. D. w piśmie procesowym z dnia [...] października 2007 r. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu pisma wskazał, iż w zbiorze dokumentów [...] prowadzonym przez IX Wydział Ksiąg Wieczystych w B. bezspornie brak jest dowodów własności. W zbiorze tym nie ma aktu notarialnego z dnia [...] lipca 1935 r. Rep. Nr [...], a także z dnia [...] września 1930 r. Rep. Nr [...]. W konsekwencji - zdaniem uczestnika postępowania - geodeta uprawniony w niezrozumiały sposób przeprowadził swoisty wywód własnościowy w stosunku do nieruchomości, niemającej uregulowanego stanu prawnego, w tym ustalił nowych właścicieli nie będąc do powyższych czynności uprawnionym, naruszając przepisy prawa spadkowego i kompetencje sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje. Zarzuty skargi są nieuzasadnione. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w chwili jej wydawania. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, celem ewidencji gruntów i budynków jest stworzenie jednolitego dla kraju i systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Jak słusznie zauważa organ odwoławczy problematyka dotycząca wprowadzania zmian w ewidencji gruntów była przedmiotem licznych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z orzeczeń tych ponad wszelką wątpliwość wynika, iż zapisy w ewidencji gruntów mają wyłącznie charakter techniczno - deklaratoryjny, co oznacza, iż nie kształtują nowego stanu prawnego nieruchomości, a organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu lub budynku. Są to bowiem uprawnienia zastrzeżone do wyłącznej kompetencji sądów powszechnych. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością (wyrok z dnia 17.02.1993 r., sygn. akt II SA1155/92, opubl. ONSA 1994/2/61; wyrok z dnia 16.04.1998 r., sygn. akt II SA 258/98, opubl. LEX nr 41288; wyrok z dnia 20.08.1988 r. sygn. akt II Sa/766/98, opubl. LEX nr 82005). Podkreślić również należy, iż ujawniony w ewidencji gruntów stan prawny musi być oparty na odpowiednich dokumentach (prawomocnych orzeczeniach sądowych, ostatecznych decyzjach administracyjnych, czynnościach prawnych dokonywanych w formie aktów notarialnych, spisanych umowach i ugodach w postępowaniu sądowym i administracyjnym lub innych dokumentach posiadających moc dowodową dla ustalenia prawa własności) - art. 22 ust. 3 ustawy i § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454). W konkretnej sprawie skarżąca wystąpiła z wnioskiem do Prezydenta B. o dokonanie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B. wynikającej z dokumentacji do uregulowania stanu prawnego działki nr [...] obręb Nr [...] położonej w B. przy ul. H. [...] wykonanej przez geodetę uprawnionego, polegającej na wpisaniu w miejsce działki [...] o powierzchni 0,0646 ha wyodrębnione z niej działki o nr [...] o powierzchni 0,0437 ha i nr [...] o powierzchni 0,0210 ha. Tymczasem jak wynika z ustaleń organów obu instancji z nieruchomości nabytych mocą aktu notarialnego Rep. Nr [...] z dnia [...] września 1930 r. (przez J. K. i M. K.) oraz Rep. Nr [...] z dnia [...] lipca 1935 r. (przez M. K. i A. K.) wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa grunty w postaci dwóch działek o nr [...] (pow. 259 m²) oraz nr [...] (pow. 122 m²). Wywłaszczenia dokonano na mocy orzeczeń Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urzędu Spraw Wewnętrznych w B. z dnia [...] października 1962 r. Nr [...] i z dnia [...] grudnia 1962 r. Nr [...]. Następnie w 1964 r. podczas zakładania operatu ewidencji gruntów na miasto B. z wyżej wymienionych nieruchomości utworzono jedną działkę o nr [...] (pow. 0,0654 ha) w obrębie [...] przy ul. H. [...]. W wyniku zaś odnowienia operatu ewidencji gruntów m. B. w 1978 r. działka nr [...] otrzymała nowy nr [...] i powierzchnię 0,0686 ha w obrębie nr [...] przy ul. H. [...]. Opisana wyżej działka w 1981 r. uległa podziałowi na działki o nr [...] i powierzchni 0,0040 ha oraz o nr [...] i powierzchni 0,0646 ha. Działkę nr [...] o powierzchni 40 m² wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] marca 1981 r. Nr [...]. W roku 2007, w celu regulacji stanu prawnego nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], w tym wyodrębnienia geodezyjnego gruntu nabytego mocą w/w aktów notarialnych, po uwzględnieniu wywłaszczeń na rzecz Skarbu Państwa dokonanych w roku 1962 i 1981, geodeta uprawniony na zlecenie H. Ś. sporządził dokumentację do uregulowania stanu prawnego działki nr [...], w tym mapę do regulacji stanu prawnego nieruchomości nr [...] z wykazaniem nowopowstałych działek nr [...] o powierzchni 0,0437 ha i nr [...] o powierzchni 0,0210 ha. W dniu [...] maja 2007 r. przedmiotowa dokumentacja na postawie art. 40 ust 2 i ust 3 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Urzędzie Miejskim w B. pod nr ewidencyjnym [...]. W tym stanie faktycznym podzielić należy stanowisko organu II instancji, iż istotą sporu w niniejszej sprawie jest zagadnienie dotyczące zasięgu prawa własności dwóch nieruchomości nabytych mocą wyżej opisanych aktów notarialnych, po uwzględnieniu wywłaszczeń na rzecz Skarbu Państwa dokonanych w roku 1962 i 1981. Jak już wyżej wskazano podmioty dokonujące wpisów w ewidencji gruntów i budynków nie mogą samodzielnie ustalać praw właścicielskich do nieruchomości, w tym prowadzić postępowania wyjaśniającego zmierzającego do przesądzenia tych kwestii. Prezydent B. jako organ właściwy w sprawach ewidencji gruntów i budynków nie posiadał zatem uprawnień do rozstrzygania poprzez wpisy do ewidencji o prawie własności nieruchomości. Stąd przeprowadzając w postępowaniu ewidencyjnym podział w stosunku do nieruchomości posiadającej faktycznie nieuregulowany stan prawny i orzekając o własności nowopowstałych działek i części rozdzielonych budynków znajdujących się na tych nieruchomościach bezspornie naruszył obowiązujące przepisy ustawy. Takie działanie nie odpowiada prawu, w szczególności zaś specyfice omówionego na wstępie postępowania ewidencyjnego. W ocenie Sądu w postępowaniu odwoławczym prawidłowo też wywiedziono, iż dokumentacja geodezyjno – kartograficzna przyjęta za podstawę rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego nie może być podstawą dokonywania wpisów w operacie ewidencji gruntów, jej opracowanie nie nastąpiło w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przedmiotowa dokumentacja jak słusznie zauważono dotyczy de facto podziału działki nr [...] i niewątpliwie została opracowana oraz przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z naruszeniem przepisów art. 97 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) i § 4 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie trybu i sposobu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004 r. Nr 268, poz.2663). Dokonanie podziału działek w postępowaniu ewidencyjnym w celu regulacji stanu prawnego nieruchomości nie posiadającej założonej księgi wieczystej stanowi naruszenie przepisów w/w rozporządzenia. Skoro zatem jak wykazano podziału działki nie można dokonać w trybie art. 92 – 100 w/w ustawy, to ewentualny jej podział w celu regulacji stanu prawnego nieruchomości, w tym rozstrzygnięcie możliwości wydzielenia gruntów uprzednio nabytych aktem notarialnym może nastąpić jedynie przed sądem powszechnym. Orzekanie natomiast przez organy ewidencyjne w powyższym względzie, w tym o własności nowopowstałych działek uznać należy za niedopuszczalne i dlatego też zdaniem Sądu organ II instancji prawidłowo uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji. W konsekwencji powyższego uznać należy, iż w omawianym postępowaniu nie można domagać się ustalenia praw właścicielskich będących następnie podstawą dokonywania wpisów potwierdzających stan prawny danej nieruchomości. Dokonanie podziału geodezyjnego, jako punktu wyjścia dla postępowania przed sądem powszechnym - wbrew twierdzeniom skarżącej - nie znajduje aprobaty w obowiązującym porządku prawnym. Stąd podnoszone zarzuty naruszenia prawa materialnego uznać należy za całkowicie bezzasadne. W ocenie Sądu przy podejmowaniu skarżonej decyzji organ II instancji nie naruszył także przepisów prawa procesowego. Zarówno ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny oraz zastosowane przepisy prawa nie budzą wątpliwości i jako takie odpowiadają prawu. Stosownie do treści art. 77 i 7 kpa organy administracji publicznej podjęły wszystkie niezbędne czynności mające na celu zebranie całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie i dokonały jego rzetelnej oceny. Końcowo dodać należy, iż powołane przez skarżącą akty notarialne bezspornie są dokumentami urzędowymi, jednakże zostały sporządzone blisko 70 lat temu. W późniejszym okresie powstały inne dokumenty urzędowe dotyczące omawianych nieruchomości, które były następnie podstawą ujawniania danych w ewidencji gruntów i budynków. Mając powyższe na względzie zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o czym orzeczono jak na wstępie.