II SA/Bk 717/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przywrócić skarżącemu R. G. termin do wniesienia skargi Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu pomocy finansowej w formie zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie do remontu mieszkania, zakupu odzieży, leków i kart do telefonów komórkowych. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 11 czerwca 2013 r. Termin do wniesienia skargi do sądu mijał zatem w dniu 11 lipca 2013 r. W dniu 12 czerwca 2013 r. (dzień po otrzymaniu decyzji) skarżący złożył osobiście w siedzibie Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. referendarz sądowy wniosek uwzględnił. W dniu 22 lipca 2013 r. (data nadania na poczcie), skarżący reprezentowany przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, złożył skargę do sądu na przedmiotową decyzję. Wraz ze skargą złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podano, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Złożył bowiem w terminie wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Ustanowiony pełnomocnik dowiedział się o terminie odebrania decyzji przez skarżącego w dniu 22 lipca 2013 r., tj. w dniu zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek jest zasadny i podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest, zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Ostatni dzień terminu przypadał na czwartek 11 lipca 2013 r. (30 dni liczonych od dnia doręczenia kwestionowanej decyzji, czyli od dnia 11 czerwca 2013 r.), skarga zaś została oddana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 22 lipca 2013 r., czyli po terminie. Zasadnym było zatem złożenie wniosku o przewrócenie terminu do złożenia skargi. Na wstępie odnieść się należało do kwestii dochowania przez skarżącego siedmiodniowego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. W sprawie niniejszej, w ocenie Sądu, przyjać należy że przeszkoda uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu zapoznania się z aktami sprawy przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, tj. w dniu 22 lipca 2013 r. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych. Jako, że wniosek o przywrócenie terminu został nadany w urzędzie pocztowym jeszcze w tym samym dniu, przyjąć należy, że został zachowany 7 – dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu skargę. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty uzasadnienia wniosku uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne sprawy stanowią uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez skarżącego niezawinione. Skarżący już następnego dnia po otrzymaniu kwestionowanej decyzji złożył w sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wniosek został rozpoznany pozytywnie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. W dniu 11 lipca 2013 r., czyli ostatniego dnia terminu do wniesienia skargi, organ korporacyjny wyznaczył pełnomocnika. Pełnomocnik w dniu 22 lipca 2013 r. zapoznał się z aktami sprawy i tego samego dnia nadał w urzędzie pocztowym skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu z powyższych okoliczności wynika jednoznacznie, że nieterminowe złożenie skargi było skutkiem zdarzeń za które skarżący nie może ponosić winy. Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.