II SA/Bk 718/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku Wyrokiem z dnia 18 lutego 2010 r. oddalono skargę w przedmiotowej sprawie. Pismem procesowym z dnia 1 marca 2010 r. skarżąca J. M. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. W uzasadnieniu podała, że niedotrzymanie terminu wynikało z przyczyn od niej niezależnych, gdyż jest osobą starszą, schorowaną. Z uwagi na poważną zapaść zdrowia, która nastąpiła w drugiej połowie lutego nie była w stanie wystąpić w terminie ze stosownym wnioskiem. Skarżąca podała, że mieszka sama, nie ma żadnej opieki ani pomocy ze strony kogokolwiek kto mógłby jej pomóc w prowadzeniu spraw. Zarządzeniem z dnia 11 marca 2010 r. skarżąca została wezwana do uprawdopodobnienie tego, że od połowy lutego 2010 r. jej stan zdrowia uniemożliwiał osobiste bądź też przy pomocy innych osób wystąpienie w terminie z wnioskiem o uzasadnienie wyroku z dnia 18 lutego 2010 r. W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, że od połowy lutego chorowała na grypę. W dniu 16 marca 2010 r. w związku z chorobą musiała udać się do lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 ustawy wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przewrócenie. Na wstępie odnieść się jednak należało do kwestii dochowania przez skarżącą 7 – dniowego terminu do jego złożenia. W przedmiotowej sprawie termin ten został zachowany, albowiem przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 4 marca 2009 r. (7 dnia po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku). W dniu 1 marca skarżąca osobiście złożyła wniosek o przywrócenie terminu w siedzibie Sądu. Skarżąca spełniła także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, że niedochowanie terminu było przez nią niezawinione. W żaden sposób nie wykazała faktu, że w okresie, kiedy biegł termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku była chora. Nie zostało bowiem przedstawione zaświadczenie lekarskie czy też recepty które mogłyby świadczyć o przebytej chorobie w połowie lutego. Data wizyty lekarskiej w dniu 16 marca 2010 r., o której skarżąca napisała w odpowiedzi na zarządzenie dotyczy okoliczności która pozostaje bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Miała ona bowiem miejsce zarówno po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku (termin ten mijał w dniu 25 lutego 2010 r.) jak i po upływie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Nadmienić nadto należy, że w przedmiotowej sprawie skarżąca nie dołożyła wymaganej miary staranności o swe własne życiowo ważne sprawy. Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt. II UKN 667/98, publ. OSNP 1999/8/6; wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 roku, sygn. akt I SA/Ka 1781/99, opubl. LEX nr 47160) . Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy. Co prawda nie uczestniczyła w niej czynnie ale nic nie stało na przeszkodzie w uzyskaniu informacji o wyniku sprawy i co do dalszego postępowania w sekretariacie sądu. Podkreślić należy, iż wniosek w kwestii żądania sporządzenia uzasadnienia nie jest skomplikowanym pismem, które wymagałoby znacznego nakładu sił, czy poświęcenia mu dłuższego przedziału czasu pracy. Stwierdzić zatem należy, że gdyby nawet skarżąca rzeczywiście w tym okresie chorowała na grypę, to nie była to przeszkoda takiego rodzaju aby przy dołożeniu należytej staranności o własne interesy nie mogła złożyć stosownego wniosku w terminie. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).