II SA/Bk 724/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo - Usługowego "L." Spółki jawnej w S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. , Zaskarżoną decyzją Wojewoda P. uchylił w całości decyzję Starosty S. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] i zezwolił P. S.A. z siedzibą w K. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonych w obrębie B., gmina S., oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr geod. [...] o pow. 0,3300 ha, nr geod. [...] o pow. 0,1000 ha, nr geod. [...] o pow. 0,1000 ha, nr geod. [...] o pow. 0,0500 ha, stanowiących własność skarżącej Spółki, poprzez zezwolenie inwestorowi na założenie i przeprowadzenie przez wymienione działki dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV E. - granica RP, w tym na podwieszenie napowietrznych przewodów linii elektroenergetycznej na działką nr [...] obręb N., gdzie minimalna odległość przewodów od ziemi wynosi 13,4 m a także na funkcjonowanie linii elektroenergetycznej 400 kV po jej wybudowaniu w pasie technologicznym o szerokości po 35 m od osi linii w każdą stronę, o powierzchni 0,0015 ha na działce nr [...], 0,0003 ha na działce nr [...], 0,0681 ha na działce [...], 0,0020 na działce [...] tj. o łącznej powierzchni 0,0719. Zaskarżonej decyzji organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W skardze na tę decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu podano, że skarżona decyzja umożliwia inwestorowi działania inwestycyjne wobec całych nieruchomości Spółki i może spowodować trudno odwracalne skutki, jak też wyrządzić znaczną szkodę. Projektowana linia przebiega przez nieruchomość, która zgodnie z m.p.z.p. znajduje się w obszarze oznaczonym jako 53P (teren zabudowy przemysłowej). Miejscem pracy ponad 100 pracowników zatrudnionych w Spółce, świadczących pracę w systemie 3-zmianowym są hale produkcyjne oraz place przy tych halach. Brak jest natomiast w aktach ekspertyz na temat oddziaływania linii 400 kV podwieszonej na wysokości 13,4 m od ziemi. Przedmiotem ekspertyzy sporządzonej przez inwestora były przewody fazowe linii 400 kV, zawieszone na wysokości nie mniejszej niż 46 m i do tych warunków zostały wykonane obliczenia natężenia pola elektromagnetycznego. Zdaniem Spółki nie jest możliwe ustalenie faktycznego oddziaływania linii na jej nieruchomość, a ewentualne stwierdzenie natężenia pola elektromagnetycznego przekraczającego dopuszczalne wartości spowoduje zamknięcie zakładu i, w konsekwencji, likwidację ponad 100 miejsc pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega uwzględnieniu. Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518 ze zm., dalej powoływana jako u.g.n.) starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z kolei z treści art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Z powyższej regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 u.g.n. powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu. Z drugiej strony pomimo regulacji zawartej w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 u.g.n., ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. W przedmiotowej sprawie zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno decyzja w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n jak i decyzja w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Obie decyzje zostały też zaskarżone do sądu administracyjnego. Skarga na decyzję w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn.. II SA/Bk 789/14. Od tego wyroku została jednak złożona skarga kasacyjna i Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn.. akt I OSK 774/15 wstrzymał wykonanie tej decyzji.. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Sąd podtrzymuje stanowisko zawarte w wydanym na gruncie tej samej sprawy postanowieniu z dnia 13 listopada 2014 r., II SA/Bk 790/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami (decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości). Obie decyzje są wydane w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczyłoby sens tej instytucji. W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012., poz. 270 ze zm.) należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.