II SA/Bk 726/05

Dnia 20 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr), po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 roku w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Powiatu B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia rocznej opłaty za umieszczenie urządzeń w pasie drogowym i umorzenia postępowania w tym zakresie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 roku, wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 40 ust. 2 pkt. 2, ust. 5 i ust. 11 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz.U. nr 204 z 2004 roku, poz. 2086 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Zakładu Energetycznego S.A. B. Rejonu Energetycznego Ł., na decyzję Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w B. z dnia [...] kwietnia 2005 roku (znak: [...]) w sprawie zajęcia pasa drogowego drogi powiatowej w celu umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej i w części zobowiązującej Zakład Energetyczny do uiszczania corocznej opłaty, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło zaskarżoną decyzję w części zobowiązującej Zakład Energetyczny B. S.A. do uiszczania corocznej opłaty na rzecz zarządcy drogi, z tytułu umieszczania w pasie drogowym drogi powiatowej nr 1546 B linii energetycznej kablowej /pkt./ 4/ i umorzono postępowanie organu I instancji w tym zakresie. Skargę na powyższą decyzję wywiódł Zarząd Powiatu B. - Powiatowy Zarząd Dróg w B. zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa, mające wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe wniósł uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ II instancji. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W B. ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi w wypadku, gdy nie jest ona niedopuszczalna. Tego typu sytuacja zachodzi w realiach niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 32 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Natomiast w myśl art. 50 cyt. ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Niewątpliwie postępowanie sądowoadministracyjne zostaje wszczęte z dniem złożenia skargi przez uprawniony podmiot. Legitymację do złożenia skargi oparto na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej". Tego typu cech nie posiada w przedmiotowej sprawie Zarząd Powiatu B. – Powiatowy Zarząd Dróg w B., podobnie zresztą jak każdy organ I instancji. W skardze trudno dopatrzeć się jakiegokolwiek interesu prawnego organu I instancji, w powiązaniu z przepisami prawa materialnego. Organ ten był bowiem organem I instancji, który funkcjonuje w ramach prawnie ustalonego systemu weryfikacji decyzji organów administracyjnych przez organy nadrzędne. Mówiąc jeszcze inaczej decyzja Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w B. z dnia [...\ kwietnia 2005 roku (znak: [...]) została skontrolowana zgodnie z obowiązującą procedurą administracyjną. Jako organ I instancji jest on więc związany rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu II instancji, wydanym w oparciu o art. 138 § 1 pkt. 2 kpa. Skarga powyższa jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Niedopuszczalność skargi wynikała z dwóch przyczyn. Jedną z nich jest fakt braku legitymacji skarżącego organu administracji do wywiedzenia skargi na rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte w sprawie dla załatwienia, której w pierwszej instancji właściwy jest skarżący organ. W sprawie zaś w której dany organ jest upoważniony do wydania decyzji administracyjnej, organ ten nie może mieć przymiotu strony. W konsekwencji nie jest dopuszczalne wywiedzenie przez ten organ skargi sądowoadministracyjnej (vide: pogląd przedstawiony w postanowieniu NSA z 5.10.1993r. sygn. SA/Dr 767/93-ONSA 1994r., Nr 4, poz. 144). Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, w kontekście art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi.