II SA/Bk 726/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. G. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w W. odmówił J. G. przyznania pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego na cele szczegółowo opisane w decyzji. Decyzja została doręczona wnioskodawcy w dniu 2 października 2019 r. W piśmie z dnia 16 października 2019 r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę "na czynność wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa". W treści pisma wskazał na decyzję Kierownika OPS z dnia [...] października 2019 r. i wyjaśnił, że jest ona dotknięta kwalifikowaną wadą prawną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że decyzja została wydana w wyniku decyzji kasacyjnej SKO w Ł. z dnia [...] września 2019 r. oraz przy braku wiedzy organu pierwszej instancji o wniesieniu od decyzji kasacyjnej sprzeciwu do sądu administracyjnego. Po ustanowieniu skarżącemu profesjonalnego pełnomocnika w trybie prawa pomocy, wezwano pełnomocnika do ustosunkowania się do złożonej skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik wskazał, że popiera skargę, jako że jest zobligowany działać na korzyść skarżącego. Jednocześnie wyjaśnił, że w sprawie mogą istnieć wątpliwości co do dopuszczalności drogi sądowej, w związku z niewyczerpaniem środków zaskarżenia służących w postępowaniu przez organem właściwym. Pełnomocnik zauważył jednak, że w takiej sytuacji organ, do którego złożono skargę powinien potraktować ją jako odwołanie od decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje rozpoznawanie skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Skargę do sądu administracyjnego można zatem wnieść wyłącznie na orzeczenia, które są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga na orzeczenie wydane w pierwszej instancji, na które służy środek zaskarżenia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Ze złożonej skargi jednoznacznie wynika, że skarżący zakwestionował decyzję Kierownika OPS będącą decyzją pierwszoinstancyjną, od której przysługiwało odwołanie. Dlatego jego skarga podlega odrzuceniu, bowiem jest niedopuszczalna. Jednocześnie Sąd pragnie zauważyć, że skarga w sprawie została złożona za pośrednictwem organu pierwszej instancji. Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia o odrzuceniu skargi Kierownik OPS powinien więc wyjaśnić, czy złożone w ten sposób pismo należy traktować jako odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2019 r., czy też ze względu na sformułowania w nim zawarte jako wniosek skarżącego o stwierdzenie jej nieważności, i ewentualnie – w zależności od wyników ustaleń – nadać sprawie odpowiedni bieg. Mając na uwadze, że skarga została wywiedziona bez wyczerpania trybu odwoławczego, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i 58 § 3 p.p.s.a.