II SA/Bk 729/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia F.Z. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Pismem złożonym [...] kwietnia 2003 r. Stowarzyszenie F.Z. w B. wniosło o przyznanie mu praw strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Prezydenta Miasta B. a dotyczącym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci budowy stacji paliw płynnych i gazu LPG przy ul. [...] i K. w B. na rzecz spółki z o.o. "S. Polska". Stowarzyszenie powołało się na art. 33 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska oraz 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku a także na cele działalności statutowej stowarzyszenia. Prezydent Miasta B. powziąwszy wątpliwości co do prawidłowości umocowania władz stowarzyszenia do działania w jego imieniu postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. powołując się na art. 64 § 2, 50 § 1 i 31 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 33 ust. 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska, zażądał uzupełnienia wniosku o materiały wynikające z art. 31 § 1 pkt 2 kpa a w szczególności aktualne upoważnienie do występowania w imieniu organizacji osoby podpisującej wniosek oraz uzasadnienie wniosku pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Stowarzyszenie złożyło na powyższe postanowienie zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. powołując się na art. 134 w zw. z art. 141 § 1 kpa stwierdziło niedopuszczalność tego zażalenia. Kolegium stwierdziło, że zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia zażalenie służy, gdy tak stanowi kodeks. Przepisy art. 64 § 2 i 50 § 1 kpa, stanowiące podstawę kwestionowanego postanowienia pierwszoinstancyjnego nie zwierają normy prawnej, z której można byłoby wywieść wniosek, iż przedmiotowe postanowienie jest zaskarżalne. Stąd należało uznać niedopuszczalność zażalenia. W skardze wniesionej do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie organu odwoławczego, Stowarzyszenie F.Z. w B. poza argumentacją dotyczącą meritum sprawy o ustalenie warunków zabudowy, wskazało iż Prezydent B. został powiadomiony o wyborze nowych władz stowarzyszenia i stwierdziło, że działania organów administracji publicznej są próbą ubezwłasnowolnienia stowarzyszenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga jako oczywiście bezzasadna podlegała oddaleniu. Argumentacja skargi nie koncentruje się bowiem wokół istoty zaskarżonego postanowienia a tą jest wyłącznie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie organu I instancji wydane w oparciu o art. 64 § 2 kpa. Stąd i przedmiotem kontroli sądu może być w niniejszym postępowaniu jedynie kwestia prawidłowości uznania zażalenia za niedopuszczalne. Sąd administracyjny jest bowiem zawsze związany przedmiotem zaskarżonego orzeczenia. Tym samym w tej sprawie nie może zajmować stanowiska merytorycznego i dociekać słuszności bądź niesłuszności uczestnictwa skarżącego stowarzyszenia w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci stacji paliw płynnych i gazu LPG. Argumentacja skargi skoncentrowana wokół szkodliwości inwestycji i braku należytego rozważenia przez organ jej negatywnego wpływu na środowisko, trafia w tej sprawie w próżnię. Skarżące stowarzyszenie nie czyni organowi jakiegokolwiek zarzutu co do błędności uznania jego zażalenia za niedopuszczalne a sąd administracyjny z urzędu także nie dopatruje się w zajętym przez organ stanowisku naruszenia prawa. Istotnie bowiem postanowienia organu administracji wzywające strony do uzupełnienia braków czy wymogów podania (wniosku), podstawę prawną dla wydawania których daje art. 64 § 2 kpa, nie są postanowieniami zaskarżalnymi. Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie jedynie wtedy gdy tak stanowi kodeks. Przepis art. 64 § 2 kpa stanowiący podstawę do wezwania strony do uzupełnienia braków złożonego podania nie przewiduje uprawnienia do wniesienia zażalenia na to wezwanie, przy czym w orzecznictwie został zajęty pogląd, iż wezwanie do uzupełnienia braków podania następuje w formie postanowienia (vide: postanowienie NSA z 23.09.1986 r. IV SAB 13/86-OSPiKA 1988, Nr 5, poz. 125). Przyjąć zatem należy, iż jest to postanowienie niezaskarżalne a zatem słusznym stanowiskiem było stanowisko SKO w B. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Kwestionowanie potrzeby wzywania strony do usunięcia braków podania może mieć miejsce w środkach odwoławczych od decyzji kończących dane postępowanie administracyjne a w przypadku organizacji społecznej ubiegającej się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony w zażaleniu na postanowienie odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniu przewidzianym art. 31 § 2 kpa. To ostatnie postanowienie w stosunku do skarżącego w niniejszej sprawie nie było zaś wydane. Stąd skargę jako oczywiście bezzasadną Sąd oddalił (art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270)