II SA/Bk 731/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2015 r. znak [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] października 2015 r. SKO w B. uchyliło w całości decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza S. w dniu [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Skargę na decyzję Kolegium złożył do sądu administracyjnego C. K. Zarządzeniami z dnia 24 listopada 2015 r. i 8 grudnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wskazania adresu do doręczeń i pouczył, że w procedurze sądowoadministracyjnej nie ma możliwości korespondowania za pomocą poczty elektronicznej (k. 1, 8). Z uwagi na niewskazanie przez stronę stacjonarnego adresu do doręczeń, wezwania wysłano na wskazany przez nią adres poczty elektronicznej, zaś drugie wezwanie zostało opatrzone terminem 7 dni i rygorem odrzucenia skargi. Po każdym wezwaniu skarżący stawiał się w siedzibie sądu (k. 7, 11), jednakże nie wskazywał adresu stacjonarnego do doręczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. W sprawie niniejszej skarżący był wzywany do uzupełnienia braków skargi – w zakresie podania stacjonarnego adresu do doręczeń. Pouczano go dwukrotnie, że procedura sądowoadministracyjna nie przewiduje prowadzenia korespondencji między sądem a stroną drogą elektroniczną. Drugie wezwanie opatrzono rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt, skarżący miał wiedzę o obydwu wezwaniach i zawartych w nich pouczeniach, bowiem po każdym wezwaniu stawiał się w sądzie i przeglądał akta w obecności pracownika sądu. W żadnej z tych sytuacji nie wskazał swojego adresu stacjonarnego, mimo że był świadomy negatywnych skutków procesowych takiego postępowania, jak i tego, że procedura sądowoadministracyjna nie przewiduje prowadzenia korespondencji procesowej drogą elektroniczną. Oznacza to, że godził się ze skutkiem w postaci odrzucenia skargi w przypadku niewskazanie adresu stacjonarnego do doręczeń. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Na marginesie wskazać należy, że co prawda brak adresu skarżącego lub niewskazanie tego adresu może być także przyczyną zawieszenia postępowania, jednakże jest to fakultatywne (art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zdaniem sądu, zawieszenie postępowania na tej podstawie może mieć miejsce, gdy sprawa została wszczęta, a następnie powstaje sytuacja braku kontaktu ze skarżącym, w której niemożliwe jest kontynuowanie postępowania. Inaczej jest w przypadku, gdy skarżący ma wiedzę o skutkach niewskazania adresu do doręczeń, zapoznaje się z aktami sprawy w siedzibie sądu i nie podaje tego adresu. Wówczas brak jest podstaw do uznania, że występuje przesłanka zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Niewskazanie adresu do doręczeń jest w takim przypadku podstawą odrzucenia skargi, o której to konsekwencji skarżący został w sprawie niniejszej pouczony.