II SA/Bk 745/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę linii elektroenergetycznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W. K. (zwany skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr[...], wydane w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Argumentując swoje stanowisko organ podniósł, że skarżący nie wyczerpał dopuszczalnych środków zaskarżenia, albowiem złożył on zażalenie od zaskarżonego postanowienia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Zażalenie niniejsze do dnia sporządzenia przez organ odpowiedzi na skargę, tj. do dnia 24 lipca 2014 r. nie zostało rozpoznane, a zatem przedmiotowa sprawa nie została zakończona w zażaleniowym (odwoławczym) trybie instancyjnym przed wniesieniem skargi do WSA w Białymstoku. W aktach sprawy znajduje się kopia przedmiotowego zażalenia skarżącego z dnia 02 lipca 2014 r. (k. 1 akt admin.) oraz pismo Wojewody P. z dnia 08 lipca 2014 r. skierowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., przesyłające zażalenie na postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz zawierające stanowisko organu I instancji odnośnie zarzutów podniesionych w zażaleniu (k. 7-9 akt admin.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (teskt jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w skrócie: " p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, lex nr 43843). Wniesienie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona "wyczerpała środki zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., stanowiącego, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. W sprawie niniejszej, warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Skarga oraz zażalenie na postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. zostały złożone w dniu 3 lipca 2014 r. (data wpływu), a z odpowiedzi na skargę Wojewody P. z dnia 24 lipca 2014 r. wynika, że do tego czasu nie zostało rozpoznane. Skład orzekający w sprawie niniejszej uznał, że wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi, postępowanie zażaleniowe nie zostało zakończone. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, a zatem niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne " Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113). Mając powyższe na uwadze, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.