II SA/Bk 747/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2015 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2015 r. utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia [...] lipca 2015 r. nakazującą J. M. i G. C. – F. rozbiórkę budynku biurowo – socjalnego na działce nr [...]przy ul. W. [...] w L. bez wymaganego pozwolenia na budowę. J. M. wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał uwzględnieniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz powody, dla których skarżący żąda wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., udzielenie ochrony tymczasowej uzasadniają wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie skarżąca żąda wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku, który zdaniem organów jest budynkiem biurowo – socjalnym wybudowanym bez wymaganego pozwolenia na budowę, a zdaniem skarżącej został objęty procedurą zgłoszenia budowlanego (z dnia [...] maja 2008 r.), a także co do którego zgłoszono "zamiar zmiany zamierzonego sposobu użytkowania budynku" z biurowo – socjalnego na gospodarczy. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca nie przedstawiła szczegółowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania nakazu rozbiórki powyższego budynku, co jednakże nie stoi na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku. Zasady doświadczenia życiowego uprawniają bowiem do twierdzenia, że w zasadzie każda rozbiórka obiektu budowlanego niesie za sobą niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. Zmiana na gruncie powstała w wyniku sfinalizowania spornych prac budowlanych (której efektem jest budynek) niewątpliwie wiązała się z poniesieniem znacznych nakładów. Nakaz rozbiórki wiąże się natomiast z eliminacją obiektu i bezpowrotnym zniweczeniem powyższych nakładów. Choć bowiem byłoby możliwe jego odbudowanie, to mając na uwadze rozmiary obiektu, konieczność wynajęcia sprzętu budowlanego tak do rozbiórki jak i do odbudowy, wydatkowania na te czynności środków finansowych, trudno nie przyznać, że cofnięcie skutków wykonanej rozbiórki wiązałoby się z wystąpieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega również wątpliwości, że sąd jest uprawniony do oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji także na podstawie całokształtu akt sprawy. Z tych natomiast w sprawie niniejszej wynika, że sporny budynek posiada wymiary 5,90 m x 4,80 m i wysokość w kalenicy ca 5 mb, wykonany został jako murowany z bloczków z betonu komórkowego typu "belit", z dachem o konstrukcji drewnianej, dwuspadowym krytym blachodachówką. Konstrukcja budynku jest stała a nie tymczasowa oraz nie jest to budynek niewielkich rozmiarów, co potwierdza powyżej wyprowadzony wniosek, że jego rozbiórka a następnie przywrócenie stanu pierwotnego wiązałyby się dla strony ze znacznymi utrudnieniami. Nie może również ujść uwadze, że skarżąca wskazuje na swój podeszły wiek, niską emeryturę oraz trudną sytuację zdrowotną, co dodatkowo potwierdza trafność powyższych wniosków o istnieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (vide postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2012 r., II OSK 385/12; postanowienie z dnia 11 czerwca 2015 r., II SA/Bk 306/15 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W ocenie sądu, zaistniały zatem przesłanki do zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. i uwzględnienia wniosku skarżącej. Należy jednak wskazać, że niniejsze wstrzymanie nie stanowi oceny legalności zaskarżonej decyzji nakazującej rozbiórkę i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.