II SA/Bk 755/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia F. Z. w B. na postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. odrzucające zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. odrzucono skargę Stowarzyszenia F. Z. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia z powodu braku uiszczenia wymaganego wpisu (k.144). Skarga kasacyjna od tego orzeczenia została odrzucona, postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. z tego powodu, że nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (k.221). Kolejnymi postanowieniami z dnia [...] czerwca 2012 r., [...] wrzenia 2012 r., [...] grudnia 2012 r. odrzucano zażalenia od tego postanowienia. W dniu 7 stycznia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) strona wniosła w wyznaczonym terminie zażalenie na postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Z akt sprawy sądowej wynika, że Stowarzyszenie F. Z. w B. zostało rozwiązane na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. (sygn. akt [...]– rej. KRS [...]). Jednocześnie Sąd ten zarządził likwidację Stowarzyszenia. Orzeczenie to jest prawomocne wobec oddalenia wywiedzionej od niego apelacji przez Sąd Okręgowy w B. (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...]). Sąd w sprawie niniejszej podziela stanowisko wyrażone przez NSA, zgodnie z którym prawomocne rozwiązanie przez sąd rejestrowy stowarzyszenia (art. 36 ust. 2 ustawy – Prawo o stowarzyszeniach) oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności statutowej. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Należy więc przyjąć, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło – art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy – Prawo o stowarzyszeniach (por. P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach, Komentarz, Kraków 2000, s. 77, postanowienia NSA z: 15 stycznia 2013 r., II OSK 3065/12, 19 grudnia 2012 r., II OZ 1119/12 odrzucające zażalenie od postanowienia wydanego w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego stwierdzić należy, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym – art. 25 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Brak ten jest brakiem nieusuwalnym, co z kolei oznacza, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest zażaleniem z innych przyczyn niedopuszczalnym i jako takie podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.