II SA/Bk 757/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 06 lutego 2007 r. sprawy ze skargi A. P. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na inne stanowisko oddala skargę Rozkazem Personalnym Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 roku Komendant Miejski Policji w Ł. zwolnił nadkom. A. W. ze stanowiska specjalisty Zespołu Prezydialnego, Kadr i Szkolenia (zaszeregowane w 8 grupie uposażenia z mnożnikiem 1,24 kwoty bazowej, co wynosiło 1.810 zł oraz z dodatkiem służbowym w kwocie 440 zł) i z dniem [...] września 2006 roku mianował na stanowisko dyżurnego Zespołu Dyżurnych Sztabu Policji (zaszeregowane w 8 grupie uposażenia z mnożnikiem 1,32 kwoty bazowe co wynosi 1.930 zł oraz z dodatkiem służbowym w kwocie 320 zł). W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż mianowanie wynikało z dobrze pełnionej przez policjant służby. W ustawowym terminie nadkom. A. W. wniósł odwołanie od decyzji w części dotyczącej ustalenia kwoty nowego dodatku służbowego. Odwołujący się wskazał, iż zmiana wysokości (obniżenie) dodatku służbowego narusza obowiązujące w tym zakresie przepisy Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2001 r. nr 152, poz. 1732 z późniejszymi zmianami). Po rozpatrzeniu odwołania, Komendant Wojewódzki Policji w B. wydał w dniu [...] września 2006 roku rozkaz personalny Nr [...], którym zaskarżony rozkaz personalny uchylił w części daty mianowania na stanowisko dyżurnego Zespołu Dyżurnych Sztabu Policji Komendy Miejskiej Policji w Ł. i ustalił nowy termin mianowania na dzień [...] października 2006 roku. W pozostałej części decyzja została utrzymania w mocy. Organ odwoławczy przytoczył w uzasadnieniu treść § 9 ust.1, 2, 4, 5, 6 oraz § 8 ust. 5-8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Powołując się na § 8 ust.7 tegoż rozporządzenia wskazał, że nadkom. A. W. w okresie od dnia [...] stycznia 2004 roku do dnia [...] czerwca 2006 roku realizował zadania specjalisty Samodzielnego Stanowiska ds. Inspekcji KMP w Ł. Z uwagi na rodzaj i zakres realizowanych obowiązków otrzymywał wówczas dodatek funkcyjny w wysokości 440 zł. Na skutek zmian organizacyjnych w Komendzie Miejskiej Policji w Ł. i likwidacji zajmowanego przez funkcjonariusza stanowiska zaszła konieczność mianowania go na nowe, równorzędne stanowisko. Dlatego też nadkom. A. W. z dniem [...] lipca 2006 roku, tj. z dniem mianowania na stanowisko specjalisty Zespołu Prezydialnego, Kadr i Szkolenia zachowano uposażenie należne na ostatnio zajmowanym stanowisku wraz z dodatkiem służbowym w kwocie 440 zł. Zatem z dniem mianowania policjanta na stanowisko dyżurnego Zespołu Dyżurnych Sztabu Policji niewątpliwie uległy zmianie: zakres obowiązków służbowych, warunki służby jak również ustały przesłanki uzasadniające przyznanie dodatku służbowego w kwocie 440 zł. Dodać przy tym należy, że nowa kwota dodatku służbowego jest tożsama z dodatkami służbowymi funkcjonariuszy realizujących te same czynności i obowiązki. W skardze skierowanej do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nadkom. A. W., wnosił o skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem skarżącego roku rozkaz personalny Nr [...] z dnia [...] września 2006 roku został wydany z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegającym na naruszeniu zasad gromadzenia i oceny materiału dowodowego tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., a w szczególności naruszone zostały zasady postępowania dowodowego (art. 75 i nast. k.p.a.) przez wyłączne uwzględnienie treści stanowiska Komendanta Miejskiego Policji w Ł., a pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego dowodu z dokumentów wskazanych w odwołaniu od rozkazu personalnego nr [...] oraz naruszenie prawa materialnego, tj. § 9 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, przez błędną jego wykładnię, poprzez przyjęcie, iż mianowanie na stanowisko służbowe w równorzędnej grupie zaszeregowania z jednoczesnym wyższym (1,32 mnożnikiem kwoty bazowej) i szerszym zakresem obowiązków, które obejmują m.in. zapewnienie ciągłości pracy jednostki Policji i gotowości do realizacji ustawowych zadań Policji, głównie w zakresie ochrony życia i zdrowia obywateli, mienia oraz ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także sprawne kierowanie i wykorzystanie sił i środków Policji, a w szczególności kierowanie Komendą Miejską Policji w Ł. w czasie nieobecności kierownictwa KMP, jest szczególnie uzasadnionym przypadkiem pozwalającym na obniżenie dodatku służbowego z zastosowaniem przepisów § 8 ust. 5-8 wskazanego powyżej rozporządzenia. Skarżący zarzucił, że organ odwoławczy pominął stan faktyczny, iż w okresie od [...] czerwca 2006 roku do [...] września 2006 roku pełnił obowiązki dyżurnego Zespołu Dyżurnych Sztabu Policji Komendy Miejskiej Policji w Ł. W okresie tym otrzymywał dodatek służbowy w wymiarze 440 zł. Wskazał ponadto, że do czasu mianowania z dniem [...] września 2006 roku na stanowisko dyżurnego KMP nie uległ zmianie zakres wykonywanych przeze niego obowiązków, jak też nie doszło do zmiany warunków służby. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w skarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle przepisów art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zatem zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził podnoszonych w skardze naruszeń przepisów prawa. Na podstawie delegacji zawartej w art. 101 ust. 2, 102 i 104 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku - o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.), Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.). Niniejsza sprawa dotyczy kwestii obniżenia skarżącemu wysokości dodatku służbowego. Zasady związane ze zmniejszaniem funkcjonariuszom policji tego dodatku uregulowane zostały w § 9 cytowanego rozporządzenia. Zgodnie zatem z § 9 ust.5 tegoż rozporządzenia, w szczególnie uzasadnionych przypadkach dodatek służbowy podlega obniżeniu. Wówczas stosuje się odpowiednio przepisy § 8 ust. 5-8, dotyczące dodatku funkcyjnego. Mając to na uwadze wskazać trzeba wobec tego, że dodatek służbowy może być obniżony w trybie § 8 ust.5 pkt 2 w zw. z § 9 ust.5, nie więcej niż o 30% otrzymywanej stawki w zależności od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji przez niego zadań i czynności służbowych. Dodatek służbowy może być obniżony także w razie zmiany zakresu obowiązków służbowych, warunków służby bądź ustania innych przesłanek, które uzasadniały przyznanie go w dotychczasowej wysokości (por. § 8 ust.7 w zw. z § 9 ust.5 cytowanego rozporządzenia). Z tego też powodu nastąpiło obniżenie dodatku służbowego skarżącego, którego zakres obowiązków służbowych oraz warunki służby uległy zmianie. Zauważyć bowiem trzeba, że z dnia [...] lipca 2006 roku skarżący został mianowany na stanowisko specjalisty Referatu Prezydialnego, Kadr i Szkolenia w ósmej grupie uposażenia zasadniczego i dodatkiem służbowym 440 zł miesięcznie (rozkaz personalny nr [...] z [...] czerwca 2006 roku). Natomiast rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 roku zwolniono skarżącego ze stanowiska specjalisty Zespołu Prezydialnego, Kadr i Szkolenia i z dniem [...] września 2006 roku mianowano na stanowisko dyżurnego Zespołu Dyżurnych Sztabu Policji (zaszeregowane w 8 grupie uposażenia z mnożnikiem 1,32 kwoty bazowej oraz z dodatkiem służbowym w kwocie 320 zł). Podkreślić przy tym należy, że obniżenie dodatku służbowego w trybie § 8 ust.7 w zw. z § 9 ust.5 cytowanego rozporządzenia, chociaż uzależnione jest od zmiany zakresu obowiązków służbowych, warunków służby bądź ustania innych przesłanek, które uzasadniały przyznanie go w dotychczasowej wysokości - ma uznaniowy charakter. Skoro w przedmiotowym przypadku zostały spełnione przesłanki z tego przepisu, organ miał uprawnienie do obniżenia skarżącemu dodatku służbowego, uznając, że ustały przesłanki uzasadniające przyznanie tego dodatku w dotychczasowej wysokości 440 zł. W tym stanie rzeczy skonstatować należy, że organy nie naruszyły wskazanych w skardze przepisów rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Za nieuzasadnione Sąd uznał również zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 kpa, art. 75 kpa, art. 77 § 1 kpa. Organ działając w zgodzie z przepisami prawa i dokonując trafnych ustaleń faktycznych, na podstawie prawidłowo zgromadzonego i ocenionego materiału dowodowego wydał skarżoną decyzję. Dlatego też, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 157, poz. 1270 ze zm.).