II SA/Bk 759/08

II SA/Bk 759/08 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi G. B. i A. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a przywrócić G. B. termin do uzupełnienia braków skargi II SA/Bk 759/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą G. J. – C. i E. C. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na nadbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Skargę na powyższą decyzję złożyli do sądu administracyjnego G. i A. B. Zarządzeniami z dnia 17 listopada 2008 r. Przewodniczący Wydziału wezwał w/w do solidarnego wykonania obowiązku uzupełnienia braków skargi: uiszczenia wpisu od skargi i złożenia dwóch odpisów skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W dniu 01 grudnia 2008 r. – w terminie wyznaczonym na uzupełnienie braków skargi – A. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, który to wniosek został w całości uwzględniony postanowieniem z dnia 10 grudnia 2008 r. (k. 14, 16). Postanowieniem z dnia 05 lutego 2009 r. tutejszy sąd odrzucił skargę G. B. i A. B. wskazując, że nie uzupełnili w terminie braków skargi, w tym skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu oraz żaden ze skarżących nie złożył wymaganych prawem odpisów skargi (k. 31). Powyższe postanowienie zostało doręczone w dniu 10 lutego 2009 r. G. B. (k. 38), zaś w dniu 18 lutego 2009 r. pełnomocnikowi A. B. – r. pr. M. Ś. (k. 50). W dniu 16 lutego 2009 r. G. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi przez złożenie dwóch jej odpisów i uiszczenie wpisu, załączając do wniosku wymagane odpisy oraz składając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 42). Wywiodła, że o uchybieniu wykonania zobowiązania do uzupełnienia braków skargi dowiedziała się w dniu 09 lutego 2009 r. z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi. Podniosła, że wszelkie sprawy związane z niniejszym postępowaniem załatwiane były przez jej męża A. B., który złożył – pozytywnie rozpatrzony – wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazała również na pismo z dnia 07 stycznia 2009 r. kierowane przez sąd do Okręgowej Izby Radców Prawnych, w którym wskazano ją jako osobę, której wyznaczono pełnomocnika. Wywiodła, że wobec powyższych okoliczności działała w przekonaniu, że przyznane w niniejszej sprawie prawo pomocy zwalnia ją od obowiązku uiszczenia wpisu oraz powoduje, że przestało wiązać wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należy uwzględnić. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze m.) zwanej dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, w piśmie wskazane zostały okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. W sprawie niniejszej zaistniały okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku. Przede wszystkim skarżąca zachowała ustawowy termin 7 dni do wniesienia żądania o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Uzyskując z treści postanowienia o odrzuceniu skargi informację o zaistniałej nieprawidłowości w postaci nieuzupełnienia braków skargi (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru korespondencji nastąpiło to 10 lutego 2009 r., zaś według oświadczenia skarżącej – 09 lutego 2009 r.), w ciągu 7 dni nadała na poczcie przedmiotowy wniosek (z pieczątki urzędu pocztowego wynika, że czynności tej dokonała 16 lutego 2009 r.). Wraz z wnioskiem nadesłała brakujące załączniki (formularz PPF i niezbędne odpisy skargi) czyniąc zadość wymaganiu dokonania uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Podniesione przez stronę okoliczności uprawdopodabniają również, w ocenie sądu, fakt zaistnienia okoliczności wyłączających jej wyłączną winę w uchybieniu terminu na uzupełnienie braków skargi w postaci nieuiszczenia wpisu i niedołączenia odpisów skargi. Obydwoje skarżący zostali do uzupełnienia powyższych braków wezwani solidarnie z jednoczesnym pouczeniem o zwolnieniu z zobowiązania w przypadku jego wykonania przez któregokolwiek z nich. Wniosek o przyznanie prawa pomocy wniósł w terminie na uiszczenie wpisu tylko A. B. i z postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 grudnia 2008 r. wynika, że tylko temu skarżącemu to prawo pomocy zostało przyznane. Poprzestając wyłącznie na podanych wyżej okolicznościach należałoby przyjąć, że G. B. nie miała podstawy do twierdzenia, że zwolnienie – zarówno z obowiązku uiszczenia wpisu, jak i z uzupełnienia braków formalnych skargi – jej również dotyczy, jednak fakty mające później miejsce uprawniają do odmiennych wniosków. Wskazać bowiem trzeba, że w wyniku kolejnych czynności pracowników sądu mogła po stronie skarżącej powstać uzasadniona wątpliwość co do zakresu podmiotowego i skutków przyznania prawa pomocy, a to na skutek błędnego określenia w piśmie z dnia 07 stycznia 2009 r. (k. 21) podmiotu, któremu prawo pomocy zostało przyznane. W zawartej w tym piśmie informacji wskazano, że prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego przyznano G. B., a nie jak miało to miejsce – A. B. Biorąc zatem pod uwagę specyfikę solidarnego wezwania skierowanego do obojga skarżących, w tym określoną w wezwaniach treść pouczenia o skutkach niewykonania nałożonych obowiązków (wskazanie, że uzupełnienie żądanych braków przez któregokolwiek z zobowiązanych zwalnia drugiego), uwzględniając fakt pozostawania przez w/w w związku małżeńskim tworzącym wspólnotę interesów, jak również brak profesjonalnej wiedzy po stronie skarżących oraz powołany wyżej fakt mylnej informacji o treści przyznanego prawa pomocy - przyjąć należało, że wątpliwości skarżącej co do zakresu przyznanego prawa pomocy były wywołane okolicznościami co najmniej w części od niej niezależnymi. Uprawnia to, w ocenie sądu, do stwierdzenia, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi nie było w całości zawinione przez stronę, a zatem nie może ona również w pełni ponosić skutków uchybienia terminowi do uzupełnienia tych braków. Nie może przy tym ujść uwadze, że na opisaną powyżej, wprowadzającą w błąd informację zawartą w piśmie z dnia 07 stycznia 2009 r., powołuje się skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu podnosząc, że przesądziła ona o nieterminowym wykonaniu przez nią obowiązku uzupełnienia braków skargi. Tak więc należy przyjąć, że omyłkowa informacja wytworzona przez pracownika sądu stanowi element ekskulpujący skarżącą w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a., co jest równoznaczne z wystąpieniem przesłanek uprawdopodabniających brak winy skarżącej w uchybieniu terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi. Jednocześnie, wobec przyznania skarżącej postanowieniem z dnia 24 marca 2009 r. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujących zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 72) wskazać należy, że przedmiotowe uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu faktycznie wywiera skutki jedynie w zakresie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci załączenia dwóch jej odpisów, który to brak skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu uzupełniła. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 powoływanej ustawy orzeczono jak w sentencji.