II SA/Bk 760/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. M. na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia [...] marca 1991 roku, Nr [...] w przedmiocie : zezwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu (lokalu) p o s t a n a w i a Odrzucić skargę. N. M. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia [...] marca 1991 r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu (lokalu) udzielonego J. J. T. W w/w postępowaniu skarżący nie został uznany za stronę przez organ. Twierdzi, iż o decyzji dowiedział się dopiero w dniu 26 lipca 2004 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga N. M. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tejże ustawy). Z nadesłanych akt administracyjnych nie wynika, ażeby skarżący był chociażby stroną postępowania przed organem I instancji. Skarżący nie korzystał w przedmiotowej sprawie ze środków zaskarżenia. Skoro więc już nawet przyjąć, że został pominięty bezzasadnie w postępowaniu, to winien posłużyć się przysługującymi mu w takim wypadku środkami prawnych, jak choćby wnioskiem o wznowienie postępowania. Godzi się też wskazać, że zgodnie z art. 52§4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nawet, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Tego typu czynności nie dokonał skarżący. Podsumowując w/w rozważania należy wskazać, że jeżeli jest szansa na skorygowanie, w ocenie strony błędnego rozstrzygnięcia, w sposób prostszy i tańszy, poprzez ewentualne wyeliminowanie naruszenia prawa w drodze rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, to szansa ta winna być wykorzystana, przed wystąpieniem na drogę sądowoadministracyjną. (por. uzasadnienie wyroku NSA w Warszawie z dnia 4 maja 2004 roku, sygnatura akt OSK 55/04, opubl. Wokanda 2004/7-8/56). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.