II SA/Bk 761/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. Sz. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi Skarżący w dniu 20 października 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2008 r., doręczoną w dniu 17 września 2008 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji). Razem ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest osobą czasowo niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym z powodu choroby serca. W dniach 13 – 18 października 2008 r. czuł się bardzo źle i nie mógł wykonywać żadnych prac. Mieszka na wsi, nie posiada samochodu i nie mógł skorzystać z pomocy profesjonalnego prawnika do sporządzenia skargi. Poczuł się lepiej dopiero w niedzielę 19 października 2008 r. i sporządził skargę na miarę swoich sił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek jest zasadny i podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest, zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadał na piątek 17 października 2008 r. (30 dni liczonych od dnia doręczenia kwestionowanej decyzji, czyli od dnia 17 września 2008 r.). Skarga zaś została oddana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 20 października 2009 r. Zasadnym było zatem złożenie wniosku o przewrócenie terminu do złożenia skargi. Na wstępie odnieść się należało do kwestii dochowania warunków formalnych koniecznych do uwzględnienia wniosku. Warunki te w sprawie zostały spełnione, gdyż wniosek został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (stan zdrowia skarżącego polepszył się w dniu 19 października 2008 r., a wniosek został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 20 października 2008 r.). Skarżący spełniła także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem złożył do sądu skargę. W dalszej kolejności konieczne było rozważenie, czy argumenty skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne opisane w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu stanowią uprawdopodobnienie że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione. W terminie przewidzianym do złożenia skargi stan zdrowia skarżącego pogorszył się do stopnia uniemożliwiającego mu sporządzenie skargi. Nie mógł on przy tym skorzystać z pomocy innych osób, gdyż mieszka sam na wsi, nie posiada samochodu. Skarga została wniesiona jedynie z 3 - dniowym opóźnieniem co uzasadnia stwierdzenie, że rzeczywiście skarżący ją sporządził jak tylko stan zdrowia mu na to pozwolił. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).