II SA/Bk 767/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 października 2023 r. sprawy ze skargi W.P. na pismo Starosty Sokólskiego z dnia 12 września 2023 r. Nr GKN-I.6640.1.1.2023.AS informujące o przyczynie odmowy udostępnienia materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. , Skargą z 18 września 2023r. W.P. zaskarżyła działanie Starosty Sokólskiego jako organu ewidencji gruntów, wyrażone pismem tego organu skierowanym do skarżącej z dnia 12 września 2023r. opatrzonym numerem GKN-I.6640.1.1.2023.AS. Pismo powyższe stanowiło odpowiedź na pismo skarżącej z 22 sierpnia 2023r. i było powtórzeniem wcześniejszych odpowiedzi, że wśród materiałów przyjętych do ewidencji prac geodezyjnych w roku 2002 dotyczących obszaru działek o numerach [...] i [...] położonych w S. przy ulicy [...], brak jest mapy z inwentaryzacji linii elektroenergetycznej napowietrznej nn z 2002r. i brak jest jakichkolwiek wyników prac geodezyjnych dotyczących takiej inwentaryzacji. W piśmie organ powtórzył także, że pod numerem KERG [...]/2002 zaewidencjonowana jest praca geodezyjna dotycząca pomiaru sytuacyjnego działki o numerze [...], położonej przy ulicy [...], wykonana przez wykonawcę G. Usługi Geodezyjne A.K. Skarżąca w skardze podała, że traktuje zaskarżone pismo jako czynność z zakresu administracji publicznej objętą przepisem art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Opisał chronologicznie podejmowane działania w celu załatwienia wniosku W.P. z 20 kwietnia 2023r. o udostępnienie materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w postaci mapy z inwentaryzacji linii elektroenergetycznej napowietrznej nn z 2002r. obejmującej obszar działek o numerach [...] i [...] położonych w S. przy ulicy [...]. Podał, że wnioskodawczyni pierwszą odpowiedź organu wyrażoną pismem z 24 kwietnia 2023r., któremu nadano numer GKN-I.6642.4.385.2023, o treści informującej o nieodnalezieniu w zasobie Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej żądanej mapy poinwentaryzacyjnej, także zaskarżyła do sądu administracyjnego a sąd postanowieniem z 29 sierpnia 2023r. oznaczonym sygnaturą akt II SA/ Bk 482/23 skargę odrzucił. Organ wskazał, że skarżąca kilkakrotnie składała pisma ponawiające żądanie udostępnienia objętej wnioskiem mapy poinwentaryzacyjnej z 2002r i jej odnalezienie w zasobie geodezyjnym (chodzi o pisma z 23 maja 2023r. i 16 czerwca 2023r.), na które zostały udzielone tożsame odpowiedzi pismami organu z 16 czerwca 2023r. i z 12 lipca 2023r. Do pisma ponawiającego po raz czwarty wniosek a opatrzonego datą 27 lipca 2023r. skarżąca dołączyła pozyskaną z innego źródła mapę poinwentaryzacyjną linii napowietrznej nn na działce [...] położonej przy ulicy [...] w S. z 2002r. Na powyższe pismo została skarżącej udzielona odpowiedź pismem z 18 sierpnia 2023r. powtarzająca informację o nieodnalezieniu w zasobach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wymienionej mapy poinwentaryzacyjnej. W piątym piśmie opatrzonym datą 22 sierpnia 2023r. skarżąca zapytała organ, czy przesłana przez nią kserokopia mapy poinwentaryzacyjnej linii elektroenergetycznej nn otrzymana z Zakładu Energetycznego w Białymstoku jest wydana przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej w S. Odpowiedź organu wyrażoną pismem z dnia 12 września 2023r. opatrzonym numerem GKN-I.6640.1.1.2023.AS. stanowiącym powtórzenie wcześniejszych odpowiedzi, że wśród materiałów przyjętych do ewidencji prac geodezyjnych w roku 2002 dotyczących obszaru działek o numerach [...] i [...] położonych w S. przy ulicy [...], brak jest mapy z inwentaryzacji linii elektroenergetycznej napowietrznej nn z 2002r. i brak jest jakichkolwiek wyników prac geodezyjnych dotyczących takiej inwentaryzacji, skarżąca uczyniła przedmiotem skargi wywiedzionej do sądu administracyjnego w dniu 18 września 2023r. Zarządzeniem z 19 października 2023r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania, czy wobec braku udostępnienia jej materiału z zasobu geodezyjnego i kartograficznego nadal podtrzymuje skargą na działanie organu, czy też precyzuje, że jest to skarga na bezczynność organu w zakresie załatwienia wniosku z 20 kwietnia 2023r. o udostępnienie materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jednocześnie sąd poinformował, że brak sprecyzowania przedmiotu skargi skutkować będzie traktowaniem jej jako skarga na działanie organu, wyrażone pismem z 12 września 2023r. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżąca stwierdziła, że to sąd sam w oparciu o udostępniony materiał dowodowy, powinien zadecydować, czy jest to skarga na działanie organu czy na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała odrzuceniu albowiem jej przedmiotem skarżąca uczyniła pismo organu z 12 września 2023r. stanowiące udzieloną skarżącej w trybie skargowym odpowiedź na jej pismo z 22 sierpnia 2023r. Pisma zaś zawierające odpowiedzi i wyjaśnienia w sprawach załatwianych w trybie skarg i wniosków nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd nie mógł potraktować pisma organu z 12 września 2023r. jako czynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Czynnością materialno – techniczną organu prowadzącego ewidencję gruntów byłby bowiem udostępniony przez ten organ dokument a nie informacja, że w zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentu nie odnaleziono. W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowanym na tle stosowania przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne odnoszących się do kwestii pozyskiwania materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jest prezentowane jednolite stanowisko, że w sytuacji wpłynięcia do organu prowadzącego ewidencję gruntów, wniosku o udzielenie informacji i wydanie stosownych dokumentów, organ jest zobowiązany udostępnić żądane informacje we wskazanej w art. 24 ust. 3 ustawy formie, jeśli przedmiot żądania jest jasno we wniosku wskazany, co następuje w drodze czynności materialno – technicznej albo wydać decyzję o odmowie udostępnienia żądanych informacji z uzasadnieniem podjętego stanowiska. Negatywne rozstrzygnięcie, w sprawie niniejszej poprzez odmowę wydania skarżącej mapy, niezależnie od przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, powinno przybrać formę decyzji. Konsekwencją przyjęcia takiego stanowiska jest umożliwienie stronie weryfikacji działań organu I instancji poprzez wnoszenie środków zaskarżenia w trybie instancyjnym, jak i środków ukierunkowanych na zwalczanie bezczynności organu (vide: wyrok WSA w Gdańsku z 31.08.2023r. sygn. III SAB/Gd 98/23). Skarżąca została wezwana przez sąd do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia. W odpowiedzi stwierdziła, że to sąd z urzędu powinien przedmiot zaskarżenia zidentyfikować. Tymczasem w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny nie jest związany wnioskami i zarzutami skargi, natomiast zawsze jest związany przedmiotem zaskarżenia. Tym przedmiotem w sprawie niniejszej jest działanie organu administracji wyrażone pismem z 12 września 2023r. stanowiącym odpowiedź na pismo strony z 22 sierpnia 2023r., które nie może być potraktowane jako czynność z zakresu administracji publicznej gdyż ta jest zastrzeżona wyłącznie dla takich działań organu, które nie mogą przybrać formy decyzji administracyjnej, natomiast odmowa udostepnienia materiału z zasobu geodezyjnego powinna nastąpić decyzją administracyjną. Sąd zauważa, że nawet gdyby pismo organu z 12 września 2023r. zostało potraktowane przez sąd jako decyzja odmawiająca z przyczyn przedmiotowych udostępnienia skarżącej materiału z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, to skarga na tę decyzję też podlegać musiałaby odrzuceniu jako skarga na działanie organu pierwszej instancji tj. wniesiona bez wyczerpania środka odwoławczego w postępowaniu administracyjnym. Mając powyższe na uwadze sąd uznał skargę za niedopuszczalną, dla której rozpoznania nie jest właściwy ze względu na przedmiot zaskarżenia i w konsekwencji takiej oceny, skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na odrzucenie skargi sąd orzekł o zwrocie na rzecz skarżącej uiszczonego wpisu od skargi (art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi)