II SA/Bk 77/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Tomasz Oleksicki po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwrotu zasiłku dla bezrobotnych postanawia 1. odrzucić wniosek w części dotyczącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. H. C. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wnioskodawczyni pozostaje sama w gospodarstwie domowym, nie posiada majątku oraz oszczędności. Źródłem utrzymania skarżącej pozostaje zasiłek okresowy z miejskiego ośrodka pomocy społecznej w kwocie 238,50 zł oraz zasiłek celowy na lekarstwa i żywność. W konkluzji H. C. wywiodła, że z uwagi na swoją sytuację materialną oraz zły stan zdrowia nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego (k. 14-15). Ad. 1) Na wstępie należy odnieść się do wniosku H. C. w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwrotu zasiłku dla bezrobotnych należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W związku z tym, iż skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 239 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, o czym orzeczono jak w sentencji. Ad. 2) Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez H. C. podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku, H. C. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego – kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu skarżąca wykazał, iż źródłem jej miesięcznego utrzymania pozostaje kwota 238,50 zł, uzyskiwana tytułem: otrzymywanego zasiłku okresowego (świadczenie przyznane za okres od stycznia do marca 2008 r.). Dodatkowo wnioskodawczyni otrzymuje zasiłek celowy na zakup lekarstw i żywności. H. C. zajmuje mieszkanie "bez tytułu prawnego" – k. 14, nie posiada majątku oraz oszczędności. Powyższe okoliczności, a w szczególności wykazanie, iż jedynym źródłem utrzymania skarżącej pozostają świadczenia uzyskiwane z miejskiego ośrodka pomocy społecznej (zasiłki okresowy i celowy) w połączeniu z brakiem majątku i oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż H. C. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.