II SA/Bk 77/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2010 r. sprawy ze skargi Dyrektora Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. na rzecz skarżącego Dyrektora Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. kwotę 100 (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.- Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., postanowieniem z dnia [...].12.2009 r., działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 z późn. zm.), zwanym dalej "k.p.a.", w związku z art. 144, 141 §1 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B., z dnia [...].10.2009r., znak [...], o ukaraniu Dyrektora Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. za bezzasadne odmówienie wykonania i przekazania opinii biegłego, to jest orzeczenia lekarskiego, wydanego w trybie odwoławczym w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej nowotworu skóry u Pana J. M. M., stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Organ ustalił następujący stan faktyczny: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. w dniu [...].10.2009r. wydał postanowienie znak [...] o ukaraniu Dyrektora Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. za bezzasadne odmówienie wykonania i przekazania opinii biegłego, to jest orzeczenia lekarskiego, wydanego w trybie odwoławczym w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej nowotworu skóry u Pana J. M. M. Od powyższego postanowienia, Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., w dniu 05.11.2009r. z datą wpływu 09.11.2009r. złożył zażalenie na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...].10.2009r., znak: [...], do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. Uzasadniając postanowienie z dnia [...].12.2009 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. wskazał, iż Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. otrzymał postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. 28.10.2009r. (za zwrotnym potwierdzeniem odbioru), a więc miał prawo wniesienia zażalenia do dnia 04.11.2009r. W dniu 09.11.2009r. do Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w B. wpłynęło zażalenie (data stempla pocztowego na kopercie - 05.11.2009r.) Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. na postanowienie organu I instancji. Powyższe wskazuje, zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B., że strona uchybiła 7-dniowemu terminowi do wniesienia zażalenia. W skardze na postanowienie organu odwoławczego podniesiono, że postanowienie organu I instancji zostało doręczone stronie 29.10.2009 r., a nie jak stwierdził organ w dniu 28.10.2009 r. Do skargi dołączona została kopia pisma Poczty Polskiej z 10.12.2009 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w postanowieniu. Ponadto podniesiono, że wyjaśnienia Poczty Polskiej są niewiarygodne i niezrozumiałe, zwłaszcza, że bezpośredni dowód w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazuje, że skarżący w osobie Pana Ś. odebrał przesyłkę w dniu 28.10.2009 r. Na dowodzie odbioru jest to potwierdzone jego charakterem pisma i nie może być mowy o jakiejkolwiek pieczątce z datą poczty, bowiem datę wpisał ręcznie swoim charakterem pełnomocnik skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...].12.2009 r., stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Zgodnie z art. 134 k.p.a., który na mocy art. 144 k.p.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do zażaleń, właściwy organ zobowiązany jest wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, jeżeli w wyniku czynności wstępnych podejmowanych w postępowaniu zażaleniowym stwierdzi, że ten środek zaskarżenia wniesiony został z uchybieniem terminu. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079). W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego (wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 r., SA/Gd 1482/96, Lex nr 29004). Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. winno być jednak poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a., w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 i 77 k.p.a. Naruszenie tych przepisów prowadzi do uchylenia postanowienia (wyrok NSA z dnia 11 maja 1994 r., SA/Gd 2813/93, Wspólnota 1994, nr 39, poz. 14). W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że organ II instancji nie dokonał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, gdyż analiza zwrotnego potwierdzenia odbioru nasuwa poważne wątpliwości. Jakkolwiek przy złożonym podpisie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje data 28.10.2009r., to na tym samym zwrotnym potwierdzeniu odbioru w miejscu datownika placówki oddawczej figuruje data 29.10.2009r., co nasuwa wątpliwości co do daty odbioru przesyłki przez stronę skarżącą. Powyższe okoliczności winny skłonić organ do zastanowienia na tym jaka była rzeczywista data odbioru przesyłki skoro data wpływu przesyłki do palcówki oddawczej jest późniejsza niż wpisana ręcznie data jej odbioru. Przyjmując myślenie organu za poprawne należałoby stwierdzić, że odbiorca odebrał przesyłkę wcześniej niż wpłynęła ona do placówki odbiorczej, co jest trudne do wytłumaczenia. Z dołączonego do skargi pisma Poczty Polskiej S.A. Centrum Poczty, Urząd Pocztowy S. z dnia 10.12.2009 r., wynika iż, przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, że powyższa przesyłka została wydana w dniu 29.10.2009 r., a więc że skarżący nie uchybił 7-dniowemu terminowi do wniesienia zażalenia. Należy również zauważyć że organ II instancji wydając postanowienie z dnia 02.12.2009 r., stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, dokonał błędnej interpretacji art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., gdyż dochodząc do swoich wniosków powinien wydając postanowienie stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Niedopuszczalność odwołania i uchybienie terminu do wniesienia odwołania są odrębnymi instytucjami proceduralnymi (wyrok NSA z dnia 10 listopada 1998 r., III SA 898/97, Lex nr 35125), a zatem wniesienie odwołania po terminie nie oznacza niedopuszczalności odwołania. Inne są bowiem przyczyny stwierdzania niedopuszczalności odwołania, a inne przy stwierdzaniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania (wyrok NSA z dnia 17 czerwca 1998 r., I SA/Lu 602/97, Lex nr 34310). Z tych względów, wobec naruszenia przez organ przepisów art. 7, art. 8, art. 77 k.p.a., które mogło mieć wpływ na poprawność rozstrzygnięcia oraz naruszenia art. 134 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a w zakresie zwrotu kosztów postępowania między stronami, na podstawie art. 200 powyższej ustawy, orzekł jak w sentencji wyroku.-