II SA/Bk 770/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. L., H. M. L., J. L. i M. I. L. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na wykonanie robót budowlanych p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.- Kwestionowaną decyzją Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], udzielającą P. Dystrybucja Spółka Akcyjna z siedzibą w L. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej nr geod. [...] o pow. 38,28 ha i [...] o pow. 49,9182 ha, położonej na terenie obrębu W., gmina B. P., stanowiącej współwłasność A. i H. M. małżonków L. oraz J. i M. I. małżonków L. w celu wykonania robót budowlanych, związanych z założeniem i przeprowadzeniem przez tę nieruchomość napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji: stacja 110 kV B. P. – nowoprojektowana stacja 110/SN – stacja 110/15 kV H., w tym na usytuowanie siedmiu słupów elektroenergetycznych oraz podwieszenie przewodów linii elektroenergetycznej. Skarżący złożyli do sądu wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji i podali, że jest on uzasadniony z uwagi na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez jej wykonanie. Bez wątpienia, zdaniem wnioskujących, takim skutkiem byłoby wykonanie inwestycji, ponieważ demontaż linii wymagałby znacznych nakładów finansowych i znacznego przedsięwzięcia organizacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ma zatem możliwość, ale nie obowiązek wydania takiego postanowienia. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie analizuje zatem wszelkich skutków jej wykonania, a jedynie rozważa, czy wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym jej uchyleniu. Zgodnie z ustalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, to wnioskodawca jest zobowiązany wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. (vide: postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133, postanowienie WSA w Łodzi z 17 października 2007 r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica 1793221). Ogólnikowe twierdzenia wyrażone przez stronę, stanowiące powtórzenie zwrotów ustawowych, nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Wniosek skarżących nie został uzasadniony w sposób pozwalający na jego uwzględnienie. Skarżący nie wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, z ich punktu widzenia, niebezpieczeństwo wyrządzenia w trakcie trwania postępowania sądowadministracyjnego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedstawione w uzasadnieniu wniosku, w lakoniczny sposób okoliczności, dotyczą interesu inwestora a nie skarżących. Ewentualny demontaż linii istotnie wymagałby znacznych nakładów finansowych i znacznego przedsięwzięcia organizacyjnego ale po stronie inwestora. Demontaż ten w żaden sposób nie obciążałby wnioskujących. Dodatkowo podać należy, że interes prawny wnioskodawców podlega ochronie na podstawie art. 124 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. nr 102, poz. 651 ze zm.), który stanowi że na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie (opisane w ust. 1) ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 ustawy, ustalając odszkodowanie odpowiadające wartości poniesionych szkód, a także jeżeli zmniejszy się wartość nieruchomości – powiększonego o kwotę odpowiadająca temu zmniejszeniu. Nadto rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd winien wyważyć przeciwstawne interesy: indywidualny i społeczny. Uwzględnienie wniosku w przedmiotowej sprawie byłoby istotnym zaburzeniem inwestycji i jednocześnie naruszałoby interes społecznym. Realizowana inwestycja ma strategiczne znaczenie dla województwa podlaskiego ze względu na poprawę zasilania w energię elektryczną części obszaru województwa, w tym miasta B. P. Zwiększy pewność zasilania na rozległym terenie jak również pozwoli na zwiększenie możliwości przyłączenia nowych odbiorców. Projektowana linia jest również konieczna z uwagi na zasilanie zakładu produkcyjnego, jaki powstaje na terenie gminy O. Realizacja tego przedsięwzięcia ma społeczny wymiar, ponieważ pozwoli szybko uruchomić zakład, który będzie zatrudniał około 200 osób z tego regionu. Stanowi to dodatkową przesłankę dla stwierdzenia braku podstaw do wstrzymania wykonania kwestionowanej decyzjo. W świetle powyższego wniosek należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).-