II SA/Bk 770/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego sprawy ze skargi T L na decyzję P Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego należnego z tytułu zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. , T L wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem. Źródło miesięcznego dochodu rodziny skarżącego stanowi świadczenie w kwocie 2.087 zł (w [...] i [...] wypłacono w kwocie 1.121,80 zł). Skarżący poza [...] udziału w garażu o wartości 4.500 zł, nie posiada żadnego majątku. Na koncie bankowym na datę złożenia wniosku posiadał kwotę 23,06 zł. Poza tym wnioskodawca nie posiada oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż bieżące utrzymanie, w całości pochłania uzyskiwane dochody. Bieżące wydatki przedstawiają się następująco: kredyt – 286,23 zł i 543,41 zł; alimenty wraz z opłatą egzekucyjną – 440 zł; stancja – 420 zł; prąd – około 135 zł; leki: [...] – 40 zł; [...] – 76 zł; [...] – 69 zł; [...]– 22 zł; [...] – 40 zł; [...] – 43 zł (k. 49-50). Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach dotyczących stosunków pracy i stosunków służbowych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy roszczeń ze stosunków służbowych, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji. Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącego podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku wnioskodawca dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż miesięczny dochód jego dwuosobowej rodziny wynosił 1.121,80 zł (w [...] i [...]) oraz 2.087 zł w [...] 2018 r. Skarżący zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu i nie posiada zgromadzonych oszczędności. Jedyny jego majątek stanowi [...] udziału w garażu o wartości 4.500 zł oraz kwota 23,06 zł. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczane jest na bieżące koszty utrzymania, które wynoszą około 2.114 zł. W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia radcy prawnego w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie II sentencji.