II SA/Bk 774/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej wniesionej przez Z. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę Z. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków (k. 83) Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz wskazaniem, że skarga powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia, został doręczony skarżącemu 6 czerwca 2011 r. (k.97). Od powyższego wyroku, w ustawowym terminie, skarżący wywiódł skargę kasacyjną, którą sporządził i własnoręcznie podpisał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. W myśl art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 175 § 1 i 2 cytowanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Podkreślenia wymaga fakt, że w sprawie niniejszej skarżącemu ustanowiony został pełnomocnik z urzędu. Jednakże pismem z dnia 24 marca 20011 r. (k. 60 akt sądowych) skarżący poinformował Sąd, że po skontaktowaniu się z adwokatem K. K. postanowił osobiście dochodzić swoich praw i zrezygnować z reprezentowania go przez adwokata. Podczas rozprawy sądowej w dniu 12 maja 2011 r. skarżący ponownie – w obecności adwokata K. K. – podał, iż nie chce, aby obecny na sali adwokat reprezentował go w sprawie. Skarżący powołał się na wyżej cytowane pismo, w którym wskazuje, iż bronić się będzie bez adwokata. Od zapadłego w dniu 12 maja 2011 r. wyroku tutejszego Sądu skarżący wywiódł skargę kasacyjną, która została przez niego sporządzona osobiście. Tymczasem w toku postępowania skarżący został poinformowany o tzw. przymusie adwokacko-radcowskim sporządzania skargi kasacyjnej. Stosowne pouczenie zostało bowiem udzielone skarżącemu podczas rozprawy sądowej (protokół rozprawy – k. 82 akt sądowych). Ponadto pouczenie takie skarżący otrzymał wraz z odpisem wyroku o oddaleniu skargi i jego uzasadnienia (k. 92 akt sądowych). W związku z powyższym, skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącego własnoręcznie nie mogła otrzymać dalszego biegu i jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.