II SA/Bk 775/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi M. K. i B. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2018 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie , Decyzją z dnia [...] października 2018 roku, nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty Ł. nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej P. wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce nr [...], położonej w m. S., Gm. M. Wojewoda P. stwierdził, że przedmiotowa inwestycja położona jest na terenie, na którym brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dlatego też inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę przedłożył decyzję Wójta Gminy M. z dnia .. listopada 2017 r. znak: [...] ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego dla omawianego zamierzenia inwestycyjnego oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] utrzymującą w mocy w/w decyzję Wójta Gminy M.. Wojewoda P. stwierdził również, że przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 r. w sprawie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z powyższym inwestycja nie wymagała przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Przedmiotowa inwestycja jest jedynie źródłem emisji pola elektromagnetycznego niejonizującego dla ludzi, co wynika z tego, iż anteny sektorowe będące źródłem tego promieniowania zawieszone będą na wysokości 59,00 m n.p.t. - wysoko ponad działkami sąsiednimi. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do tego by uznać, że wskazany w projekcie budowlanym zakres oddziaływania (metoda jego wyznaczenia) był niezgodny z obowiązującymi przepisami prawa i należałoby dokonać innych ustaleń niż przewiduje projekt budowlany. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku współwłaściciele nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji – M. i B. K., od początku sprzeciwiający się lokalizacji stacji bazowej telefonii komórkowej w bezpośrednim sąsiedztwie ich nieruchomości. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, miedzy innymi, fakt wyeliminowania z obrotu prawnego przed wydaniem decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę, decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla spornego przedsięwzięcia. Wojewoda P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w sprawie podlegało zawieszeniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze II SA/Bk 134/18. Z dopuszczonego na rozprawie dowodu z akt postępowania w sprawie II SA/Bk 134/18 wynika bowiem, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 lutego 2019r. wydanym w trybie art. 179 "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, doszło do uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie przez P Sp. z o.o. w W. stacji bazowej telefonii komórkowej P. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz wewnętrzną linią zasilającą, planowanego do realizacji w obrębie wsi S., gmina M., na działce o numerze [...]. Równocześnie z uchyleniem decyzji odwoławczej wydanej w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego, doszło do uchylenia decyzji organu I instancji – opisanej wyżej decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...]. Wyżej wymieniona ostateczna decyzja lokalizacyjna była dołączona przez inwestora do wniosku o zatwierdzenie pozwolenia na budowę stanowiąc wypełnienie jednego z ustawowych wymogów uzyskania pozwolenia na budowę. Treść decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji realizowanych na obszarach, dla których nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, musi pozostawać w zgodzie z poprzedzającą jej wydanie decyzją o warunkach zabudowy lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z ustaleń Sądu poczynionych w oparciu o akta sprawy II SA/Bk 134/18, wynika, że wyrok uchylający decyzję lokalizacyjną, nie jest prawomocny, gdyż nie upłynęły jeszcze dla stron tego postępowania terminy do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przyjęte w przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Niewątpliwie wynik postępowania w sprawie o sygn. II SA/Bk 134/18 ma wpływ na wynik sprawy niniejszej. W przypadku, gdy dojdzie do uprawomocnienia się wyroku uchylającego decyzję lokalizacyjną dla spornego przedsięwzięcia, nie będzie możliwe zaakceptowanie decyzji o pozwoleniu na budowę tego przedsięwzięcia opartej na owej decyzji lokalizacyjnej. Jak wynika bowiem z art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy (odpowiednio w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego) jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Brak zgodności projektu budowlanego z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy (odpowiednio decyzji lokalizacyjnej) skutkować może nawet stwierdzeniem nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawomocne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji lokalizacyjnej poprzedzającej zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę, niewątpliwie będzie miało wpływ na wynik niniejszego postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o zawieszeniu postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. II SA/Bk 134/18.