II SA/Bk 775/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2019 roku wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. i B. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. K. i B. K. wnieśli do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia dla P. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej P. wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce nr [...], położonej w miejscowości S., gmina M. Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowo-administracyjnego, z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wybudowania ww. inwestycji z rażącym naruszeniem prawa tj. pomimo braku wydania, wymaganej prawem, decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. W uzasadnieniu swego stanowiska podnieśli, iż na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2019 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie II SA/Bk 134/18 zawisłej przed tutejszym Sądem. Wskazali również, iż w obiegu prawnym funkcjonuje decyzja Starosty Ł. nr [...] z dnia [...].07.2018 r. o pozwoleniu na budowę, która umożliwia inwestorowi doprowadzenie do użytkowania przedmiotowej inwestycji, tym bardziej, że inwestor złożył już do organu administracji wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie tej inwestycji (k. 128). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, pub. CBOSA). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą zaś Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Przy czym bierze pod uwagę zarówno interesy strony skarżącej jak i uczestników postępowania. Wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania sądowego, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, niesie za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków o jakich mówi art. 61 § 3 p.p.s.a. Z całą pewnością po jej wykonaniu, a następnie uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu, nie będzie ewentualnie możliwy powrót do stanu pierwotnego, bez poniesienia znacznych kosztów i starań w tej mierze, z uwagi na charakter przedmiotowej inwestycji. W toku postępowania przed WSA w Białymstoku postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2019 r. zawieszono postępowanie sądowe w sprawie, bowiem w sprawie sygn. akt II SA/Bk 134/18 doszło do uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie przez P. Sp. z o.o. w W. stacji bazowej telefonii komórkowej P. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz wewnętrzną linią zasilającą, planowanego do realizacji w obrębie wsi S., gmina M., na działce o numerze [...], a także decyzji organu I instancji. Wyżej wymieniona ostateczna decyzja lokalizacyjna była dołączona przez inwestora do wniosku o zatwierdzenie pozwolenia na budowę stanowiąc wypełnienie jednego z ustawowych wymogów uzyskania pozwolenia na budowę w niniejszej sprawie. Wyrok w sprawie II SA/Bk 134/18 jest jeszcze nieprawomocny, ale niewątpliwie będzie miał wpływ na niniejszą sprawę. W przypadku bowiem, gdy dojdzie do uprawomocnienia się wyroku uchylającego decyzję lokalizacyjną dla spornego przedsięwzięcia, nie będzie możliwe zaakceptowanie decyzji o pozwoleniu na budowę tego przedsięwzięcia opartej na przedmiotowej decyzji lokalizacyjnej, a ewentualne prawomocne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji lokalizacyjnej poprzedzającej zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę, będzie miało wpływ na wynik niniejszego postępowania. Jak trafnie wskazał pełnomocnik skarżących w obiegu prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja Starosty Ł. nr [...] z dnia [...].07.2018 r. o pozwoleniu na budowę, która umożliwia inwestorowi doprowadzenie do użytkowania przedmiotowej inwestycji, a inwestor złożył już do organu administracji wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie tej inwestycji. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może zatem skutkować udzieleniem pozwolenia na użytkowanie inwestycji, co w przyszłości może wywołać trudne do odwrócenia skutki. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, uznał za zasadne, przyznać skarżącym ochronę tymczasową, polegającą na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.